اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٤ - ترجمه

مزاحمت در مورد زنان مسلمان اسباب ناراحتى آنها را فراهم مى‌كردند و گروه ديگرى با پخش شايعات درباره زنان با ايمان، آنها را سخت آزار مى‌دادند، آيه فوق هر سه گروه را تهديد به مجازات شديد تبعيد و قتل مى‌كند.

تعبير به‌ «الَّذينَ فِى قُلُوبِهِم مَرَضٌ» در آيات قرآن در معانى مختلف به كار رفته، گاه اشاره به نفاق است، مانند آنچه در آيه ١٠ سوره بقره آمده است‌ (فىِ قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ فَزادَهُمُ اللَّهُ مَرَضاً) و گاه در مورد كسانى كه هوس‌هاى سركش جنسى دارند به كار رفته، چنان كه در آيه ٣٢ همين سوره به زنان پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داده شده كه به هنگام صحبت كردن با نامحرمان، به گونه‌اى هوس‌انگيز سخن نگويند كه بيماردلان در آنها طمع كنند (فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذى‌ فِى قَلْبِهِ مَرَضٌ).

جالب توجه اين كه قرآن در ادامه همين آيات (آيه ٦٠ و ٦١) مى‌افزايد: اين سنت خداوند در اقوام پيشين است (و منحصر به امت اسلام نيست) و براى سنت الهى هيچ گونه تغييرى نخواهى يافت.

اين تعبير نشان مى‌دهد كه حكم بالا يك حكم عام در تمام اديان الهى بوده، و سنّتى است تغييرناپذير كه بايد در برابر مزاحمين و منافقين و شايعه پراكنان برخورد قاطعانه كرد (البته با حفظ تمام موازين شرعى و منطقى) و مفهوم غيرت همين است.

در دومين آيه به نمونه غيرت دينى يكى از بزرگترين پيامبران الهى يعنى حضرت يوسف عليه السلام برخورد مى‌كنيم هنگامى كه از سوى زنان هوسباز مصر مخصوصاً ذليخا مورد تهاجم قرار گرفت و از او خواستند تسليم خواسته‌هاى نامشروع ذليخا يا تسليم خواسته‌هاى نامشروع خودشان شود يوسف كه در سن جوانى و در برابر طوفان شهوات قرار داشت به شدت مقاومت كرد تا آنجا كه زندان را با همه‌