اخلاق در قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٣ - رازدارى در روايات اسلامى

(كه ديگرى آن را نشنود) آن بمنزله امانت است (و افشاء اين سرّ همچون خيانت در امانت است). [١]

٢- در حديثى از اميرمؤمنان على عليه السلام مى‌خوانيم: «مَنْ افْشى‌ سِرّاً اسْتَودَعَهُ فَقَدْ خانَ؛ هر كس سرّى را كه به او سپرده شده فاش كند خيانت كرده است. [٢]

٣- در حديث ديگرى از همان حضرت مى‌خوانيم: «مَنْ كَشَفَ حِجابَ اخِيْهِ انْكَشَفَ حِجابَ بَيْتِهِ؛ كسى كه پرده از روى اسرار برادر مسلمانش بردارد خداوند عيوب اسرار او را بر ملا مى‌كند». [٣]

٤- در حديث ديگرى از اميرمؤمنان عليه السلام مى‌خوانيم: «جُمِعَ خَيْرُ الدُّنيا وَ الآخرةِ فِى كِتمانِ السِرِّ وَ مُصادِقَةُ الأخْيارِ وَ جَمِيعَ الشَّرِ فِى الأذاعَةِ وَ مُواخاةُ الأَشرار؛ تمام خير دنيا و آخرت در دو چيز جمع شده؛ در رازدارى و دوستى با نيكان و تمام بدى‌ها در دو چيز جمع است افشاى سرّ و دوستى با بدان». [٤]

البته كتمان سر ممكن است اشاره به كتمان سرّ خويشتن باشد ولى اطلاق حديث شامل كتمان اسرار خويش و ديگران هر دو مى‌شود.

٥- در حديث ديگرى مى‌خوانيم كه پيامبر صلى الله عليه و آله در مواعظ خويش به ابوذر چنين فرمود: «يا اباذَرُ الَمجالِسُ بِالْامانَةِ، وَ افْشاءُ سِرِّ اخيكَ خِيانَةٌ، فَاجْتَنِبْ ذلِكَ؛ جلسات خصوصى امانت است، و افشاء سرّ برادر مؤمن خيانت مى‌باشد، از آن بپرهيز». [٥]

رازدارى شاخه‌هاى متعددى دارد:

١- حفظ اسرار ديگران؛

٢- حفظ اسرار خويشتن؛

٣- حفظ اسرار اولياء دين؛

[١]. المحجة البيضاء، جلد ٥، صفحه ٢٣٧.

[٢]. شرح غرر، جلد ٥، صفحه ٢٦٨، حديث ٨٢٩٥.

[٣]. همان مدرك، صفحه ٣٧١، حديث ٨٨٠٢.

[٤]. بحارالانوار، جلد ٧١، صفحه ١٧٨، حديث ١٧.

[٥]. بحارالانوار، جلد ٧٤، صفحه ٨٩.