خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٣٣ - فصل هشتم پايان جاهليت

جايگاه دانش و فضيلت گردد؛ چنانكه ناتوان در دينْ بر روى زمين يافت نشود، حتى‌ زنان پرده‌نشين؛ و اين، نزديك آشكار شدن قائم ماست. پس خداوند، قم و مردمانش را جانشينان حجّت گرداند. اگر چنين نباشد، زمين اهلش را فرو بلعد و حجّتى در زمين نباشد. [از آن‌] پس، دانش از شهر قم به همه شهرها در شرق و غرب سرازير گردد تا حجّت خداوند بر مردم تمام شود و كسى نباشد كه دين و دانش به او نرسيده باشد. پس از آن، قائم آشكار گردد و وسيله خشم و غضب الهى بر بندگان باشد؛ چرا كه خداوند، از بندگانش انتقام نگيرد، مگر زمانى كه آنان، حجّت را منكر شوند.

١٢٤١. سيد بن طاووس‌ در زيارت امام مهدى (عج) [آورده است‌]: بار خدايا! بر محمّد و دودمانش درود فرست، و سرور، صاحب، امام و مولاى ما، صاحب زمان را به ما بنمايان؛ او كه پناهگاه مردم زمان ما و نجات دهنده مردم روزگار ماست، و گفتارش آشكار، راهنمايى‌اش روشن است، و هدايت كننده از گمراهى و نجات دهنده از نادانى است.

بار خدايا! از تو به سبب نادانى‌ام، عذر مى‌خواهم.

بار خدايا! به تو پناه مى‌برم از نادانى‌ام.

بار خدايا! بر من ببخشاى لغزشم، نادانى‌ام و اسراف در كارهايم را و آنچه كه تو بدان از من داناترى.

بار خدايا! بر محمد و دودمانش درود فرست و ظهور قائم آنان را نزديك ساز و به او، زمين را پُر از روشنى كن، پس از تاريكى، و پر از دانش گردان، پس از نادانى، و به ما روزى كن، خردى كامل، عزمى استوار، دلى پاكيزه، دانشى بسيار، و ادبى برجسته؛ وهمه اينها را به سود ما گردان، نه به ضرر ما.

بار خدايا! بر محمد و دودمانش درود فرست و از ما بپذير، اى تبديل كننده بدى‌ها به خوبى‌ها، به بخشش و رحمتت، اى مهربانترين مهربانان!