خرد گرايى در قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٥ - ى گفتار درست

ح: گزينش بهتر

٣٧٩. امام على عليه السلام: خرد، تو را به سودمندتر فرمان دهد و جوانمردىْ به زيباتر.

٣٨٠. امام على عليه السلام: آنكه خوبى را از بدى باز نشناسد، به سان چارپايان است.

٣٨١. امام على عليه السلام: خردمند، آن نيست كه خوبى را از بدى بازشناسد؛ بلكه آن است كه از ميان بدى‌ها مناسب‌تر را تشخيص دهد.

ط: بهره‌ورى از عمر

٣٨٢. امام على عليه السلام: خردمند آن است كه دمى را در كارهاى بى‌سود صرف نكند و آنچه براى هميشه همراه او نماند، ذخيره نسازد.

٣٨٣. امام على عليه السلام: اگر عقل سالم باشد، هر انسانى از فرصتهايش بهره‌مند گردد.

ر. ك: ص ١٥٩ «ترك بيهودگى‌ها».

ى: گفتار درست‌

٣٨٤. امام على عليه السلام: از نشانه‌هاى خردمندىْ به درستى سخن گفتن است.

٣٨٥. امام على عليه السلام: سخن زيبا، نشانه زيادتى عقل است.

٣٨٦. امام على عليه السلام: عقل آدمى از گفتار نيكويش استنباط شود و پاكى ريشه‌اش از كارهاى زيبايش شناخته گردد.

٣٨٧. امام صادق عليه السلام: انسانها بر سه گروه‌اند: خردمند، احمق و بدكار. خردمند، كسى است كه اگر از او بپرسند، پاسخ دهد، و اگر سخن گويد، به درستى سخن گويد، و اگر گوش كند، استفاده برد. احمق آن است كه اگر تكلّم كند، شتاب كند؛ اگر سخن گويد، سراسيمه شود، و اگر بر كار زشت وا داشته شود، آن را انجام دهد. بدكار، كسى است كه اگر او را امين شمارى، خيانت ورزد، و اگر با