٧٦٥.الكامل فى التاريخ ـ در يادكردِ على عليه السلام ـ: همواره بر كيسه اى كه در آن آرد جو بود و از آن مى خورد ، مُهر مى زد و مى فرمود : «دوست ندارم جز آنچه را كه مى دانم ، به شكمم وارد كنم». [٢]

٧٦٦.الغارات ـ به نقل از عقبة بن علقمه ـ: وارد خانه على عليه السلام شدم . در پيش رويش ماست ترشى ـ كه ترشى آن مرا آزار مى داد ـ و نان خشكى قرار داشت . گفتم : اى اميرمؤمنان! اين را مى خورى؟ فرمود : «اى ابو الجنوب! پيامبر خدا را ديدم كه خشك تر از اين را مى خورد و خشن تر از اين را مى پوشيد (و به لباسش اشاره كرد) و من اگر روشى را كه او در پيش داشت ، در پيش نگيرم ، مى ترسم كه به او نپيوندم». [٣]

٢ . لباس على عليه السلام

٧٦٧.امام على عليه السلام : به خـدا سـوگند ، كـه اين لباسـم چندان پينه برداشته كه از پينه دوز آن خجالت مى كشم . روزى كسى به من گفت : آيا اين را از خودت دور نمى كنى؟ گفتم : رهايم كن! شبروان ، سحرگاهان به سپاس مى ايستند [ و از حركت به موقع خود خُرسندند ] . [٤]

٧٦٨.امام باقر عليه السلام : بيشترين لباسى كه على عليه السلام مى پوشيد ، لباس سفيد بود و مى فرمود : «مردگان در پارچه سفيد ، كفن مى شوند». [٥]

[١] تنبيه الخواطر : ج١ ص١٥٤ .[٢] الكامل فى التاريخ : ج٢ ص٤٤٣ .[٣] الغارات : ج ١ ص ٨٤ .[٤] الإمام عليّ عليه السلام : وَاللّه ِ ، لَقَد رَقَّعتُ مِدرَعَتي هذِهِ حَتَّى استَحيَيتُ مِن راقِعِها ، ولَقَد قالَ لي قائِلٌ : أ لا تَنبِذُها عَنكَ ؟ ! فَقُلتُ : اغرُب عَنّي ، فَعِندَ الصَّباحِ يَحمَدُ القَومُ السُّرى (نهج البلاغة : خطبه ١٦٠) .[٥] الإمام الباقر عليه السلام : إنَّ عَلِيّا عليه السلام كانَ لا يَلبَسُ إلَا البَياضَ أكثَرَ ما يَلبَسُ ، ويَقولُ : فيهِ تَكفينُ المَوتى (قرب الإسناد : ص١٥٢ ح٥٥٢) .