٩٦.امام صادق عليه السلام ـ درباره گفته خداى متعال : «تنها ولىّ شما، خد: مقصود[ از «ولىّ شما» ]، اين است كه خدا، پيامبر او ، و مؤمنان (يعنى : على عليه السلام و آن فرزندانش كه امام هستند)، تا روز قيامت، به شما و كارها و جان ها و دارايى هايتان اولويت دارند. [١]

ب ـ على عليه السلام ، مولاى هر كسى است كه پيامبر صلى الله عليه و آله ، مولاى اوست

٩٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه من مولاى اويم، على مولاى اوست. [٢]

٩٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه من مولاى اويم، همانا على مولاى اوست. [٣]

٩٩.مسند ابن حنبل ـ به نقل از بُرَيده ـ: در يمن، همراه على عليه السلام مى جنگيدم كه از او سختگيرى اى ديدم. چون به نزد پيامبر خدا آمدم، از على گِله كردم و بر او خُرده گرفتم. ديدم كه چهره پيامبر خدا دگرگون شد و فرمود : «اى بريده! آيا من به مؤمنان، از خود آنها سزاوارتر نيستم؟». گفتم : چرا، اى پيامبر خدا! فرمود : «هر كه من مولاى اويم، على مولاى اوست». [٤]

١٠٠.اُسد الغابة ـ به نقل از زرّ بن حُبَيش ـ: على عليه السلام از دار الحكومه بيرون آمد. دسته اى اسب سوارِ شمشير حمايل كرده، به نزد او آمدند و گفتند : سلام بر تو ، اى امير مؤمنان! سلام بر تو و رحمت و بركات خدا [ بر تو] ، اى مولاى ما! على عليه السلام فرمود : «از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله ، چه كسى اين جاست؟». دوازده تن برخاستند، از جمله : قيس بن ثابت بن شماس، هاشم بن عتبه و حبيب بن بديل

[١] الإمام الصادق عليه السلام ـ في قَولِهِ تَعالى : «إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ» ـ : إنَّما يَعني : أولى بِكُم ؛ أي أحَقُّ بِكُم ، وبِاُمورِكُم ، وأنفُسِكُم، وأموالِكُم، اللّه ُ ورسولُهُ وَالَّذينَ آمَنوا ؛ يَعني عَلِيّا وأولادَهُ الأَئِمَّةَ عليهم السلام إلى يَومِ القِيامَةِ (الكافى : ج ١ ص ٢٨٨ ح ٣) .[٢] رسول اللّه صلى الله عليه و آله : مَن كُنتُ مَولاهُ فَعَلِيٌّ مَولاهُ (سنن الترمذى : ج ٥ ص ٦٣٣ ح ٣٧١٣) .[٣] عنه صلى الله عليه و آله : مَن كُنتُ مَولاهُ فَإِنَّ عَلِيّا مَولاهُ (فضائل الصحابة ، ابن حنبل : ج ٢ ص ٥٩٣ ح ١٠٠٧) .[٤] مسند ابن حنبل : ج ٩ ص ٧ ح ٢٣٠٠٦ .