٦٠٦.امام على عليه السلام : هنگامى كه وحى بر آن حضرت نازل شد، صداى ناله غم آلود شيطان را شنيدم. گفتم : اى پيامبر خدا! اين ناله چيست؟ فرمود : «اين شيطان است كه از پرستشش نااميد شده است. هر آنچه من مى شنوم، مى شنوى ، آنچه را كه من مى بينم، مى بينى، جز آن كه تو پيامبر نيستى؛ امّا تو وزير منى و بر [ مسير] خيرى». [١]

٦٠٧.امام على عليه السلام : پيامبر خدا مرا به برادرىِ خود پسنديد و به وزيرىِ خودش ويژه ساخت. [٢]

٦٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى على! تو وصىّ منى. [٣]

٦٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه السلام ـ: تو وارث و وصىّ منى، بدهى هايم را ادا مى كنى، تعهّداتم را برآورده مى سازى، و بر پايه سنّت من مبارزه مى كنى. [٤]

٦١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در توصيف على عليه السلام ـ: او برادرم، وصيّم، جانشينم در ميان امّتم در زندگى و پس از مرگم است. هركس او را فرمانبرى كند، مرا فرمان برده، و هر كه با وى هم رأيى كند، با من هم رأيى كرده است، و آن كه او را نافرمانى كند، مرا نافرمانى كرده است. [٥]

[١] الإمام عليّ عليه السلام : ولَقَد سَمِعتُ رَنَّةَ الشَّيطانِ حينَ نَزَلَ الوَحيُ عَلَيهِ صلى الله عليه و آله فَقُلتُ : يا رَسولَ اللّه ِ ، ما هذِهِ الرَّنَّةُ ؟ فَقالَ : هذَا الشَّيطانُ قَد أيِسَ مِن عِبادَتِهِ . إنَّكَ تَسمَعُ ما أسمَعُ ، وتَرى ما أرى ، إلّا أنَّكَ لَستَ بِنَبِيٍّ ، ولكِنَّكَ لَوَزيرٌ ، وإنَّكَ لَعَلى خَيرٍ (نهج البلاغة : خطبه ١٩٢) .[٢] عنه عليه السلام : إنَّ رَسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله رَضِيَني لِنَفسِهِ أخا ، وَاختَصَّني لَهُ وَزيرا (الإرشاد : ج١ ص٢٧٦) .[٣] رسول اللّه صلى الله عليه و آله : يا عَلِيُّ ، أنتَ وَصِيّي (الأمالى ، صدوق : ص١٠١ ح٧٧) .[٤] عنه صلى الله عليه و آله ـ لِعَلِيٍّ عليه السلام ـ : أنتَ وارِثي ، ووَصِيّي ، تَقضي دَيني ، وتُنجِزُ عِداتي ، وتَقتُلُ عَلى سُنَّتي (المناقب ، ابن مغازلى : ص٢٦١ ح٣٠٩) .[٥] عنه صلى الله عليه و آله ـ في وَصفِ عَلِيٍّ عليه السلام ـ : هُوَ أخي ، ووَصِيّي ، وخَليفَتي عَلى اُمَّتي في حَياتي وبَعدَ مَوتي ، مَن أطاعَهُ أطاعَني ، ومَن وافَقَهُ وَافَقَني ، ومَن خالَفَهُ خالَفَني (الأمالى ، صدوق : ص٨٨ ح٥٩) .