٤٦٣.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ايّوب از حميد بن هلال ، از مردى از عب بن خَبّاب ، وحشت زده و در حالى كه ردايش را مى كشيد ، برون آمد . گفتند : بيمناك نشدى؟ گفت : به خدا سوگند ، شما مرا به بيم افكنديد! گفتند : تو عبد اللّه پسر خبّاب هستى كه صحابى پيامبر خدا بود؟ گفت : آرى . گفتند : آيا از پدرت حديثى شنيده اى كه او از پيامبر خدا روايت كرده باشد تا براى ما بازگويى؟ گفت : آرى . شنيدم از پيامبر خدا روايت مى كرد كه وى از فتنه اى ياد كرد كه در آن ، هر كس فرو نشيند ، بهتر از آن است كه بِايستد ؛ و آن كه بايستد ، بهتر از آن كه راه رود ؛ و آن كه راه رود ؛ بهتر از آن كه بدود . [ و روايت مى كرد كه ]پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «اگر آن فتنه را دريافتى ، بنده اى مقتول باش» . [ ايّوب گفت :] آنچه من از اين گفتار مى فهمم ، اين است : بنده اى قاتل مباش . گفتند : تو ، خود ، شنيدى كه پدرت اين سخن را از پيامبر خدا روايت مى كرد؟ گفت : آرى . پس او را بر كناره نهر آوردند و گردنش را زدند . آن گاه ، خون او چندان باريك و يكْ رشته روان شد كه گويا بند كفش است . سپس زنش را كه جنين در رَحِم داشت ، شكم دريدند . [١]

٣ / ٤

تصميم امام براى نبرد دوباره با معاويه

الف ـ سخنرانى امام عليه السلام ، پيش از حركت به سوى شام

٤٦٤.تاريخ الطبرى ـ به نقل از عبدالملك بن ابى حرّه ـ: آن گاه كه خوارج شوريدند و ابو موسى به مكّه گريخت و على عليه السلام ، ابن عبّاس را به بصره بازگرداند ، در كوفه به خطابه

[١] مسند ابن حنبل : ج٧ ص٤٥٢ ح٢١١٢١ ،.