٤١٦.تاريخ الطبرى ـ به نقل از زيد بن وَهْب سراىِ كردار ساخته و آخرت را نزد خويش ، سراى آرامش كرده ، «تا آنان را كه بد كردند ، به سزاىِ كردارشان ، كيفر دهد و نيكْ كرداران را به نيكويى پاداش بخشد» [١] . هلا كه شما فردا با اين دشمنان روبه رو خواهيد شد . پس امشب ، بر پا خاستن [براى نماز] را درازا ببخشيد و قرآن را بسيار تلاوت كنيد و از خداوند عز و جل پيروزى و پايدارى طلب كنيد و با ايشان ، سختكوشانه و احتياط آميز رويارويى كنيد و راستى پيشه سازيد» . سپس بازگشت و سپاهش به سوى شمشيرها و نيزه ها و تيرهاى خود شتافتند تا آنها را [ براى جنگ ]سامان دهند . كعب بن جعيل تَغْلبى بر ايشان برگذشت ، در حالى كه مى سرود : ٠ امّت به كارى شگفت روى كرده اند و فردا حكومت ، از آنِ كسى است كه پيروز گردد . ٠ ٠ سخنى راست گفتم كه در آن ، ناراستى راه ندارد همانا فردا نام آورانِ عرب هلاك خواهند شد . [٢] ٠

ب ـ شهادت اويس بن عامر قَرَنى

٤١٧.تاريخ دمشق ـ به نقل از سعيد بن مُسَيِّب، در يادكرد از اُوَيس: در روزگار على عليه السلام باز گشت و پيشاپيشِ وى جنگيد و در صِفّين ، پيش روى او شهيد شد . وقتى در او نگريستند ، ديدند كه چهل و اَندى جراحتِ نيزه و شمشير و تير بر اندام اوست . [٣]

ج ـ شهادتِ هاشم بن عتبه

٤١٨.مروج الذّهب : آن گاه كه هاشم مرقال ، بر زمين افتاده و جان مى سپرد ، سرش را بلند كرد و ديد كه عبيد اللّه بن عمر [ بن خطّاب] ، نزديك وى مجروح [ بر خاك ]افتاده است .

[١] نجم : آيه ٣١ .[٢] تاريخ الطبرى : ج٥ ص١٣ .[٣] تاريخ دمشق : ج٩ ص٤٣٤ .