١٢٨.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو طُفَيل ـ: على عليه السلام مردم را در رُحبه [٢] گردآورد. سپس به آنان فرمود : «من، هر مرد مسلمانى را كه شنيده است پيامبر خدا در روز غدير خم چه گفته، سوگند مى دهم كه برخيزد». سى نفر از مردم [٣] برخاستند و گواهى دادند كه [ پيامبر خدا] دست او را گرفت و به مردم فرمود : «آيا مى دانيد كه من به مؤمنان ، از خود آنها سزاوارترم؟». گفتند : آرى، اى پيامبر خدا! فرمود : «هر كه من مولاى اويم، اين مولاى اوست. خدايا! دوستدارش را دوست و دشمنش را دشمن بدار». بيرون آمدم و در دلم ترديدى بود. زيد بن ارقم را ديدم و به او گفتم : من شنيدم على ، چنين و چنان مى گويد. گفت : براى چه انكار مى كنى؟ من خود شنيدم كه پيامبر خدا آن را در حقّ او مى گويد. [٤]

١٢٩.السنّة ، ابن ابى عاصم ـ به نقل از مهاجر بن عميرة يا عميرة بن مهاجر ـ: شنيدم على عليه السلام بر منبر، مردم را سوگند مى دهد كه چه كس شنيده است پيامبر خدا بگويد : «هر كه من مولاى اويم، پس على مولاى اوست». پس دوازده مرد برخاستند و گفتند : شنيديم كه

[١] عنها عليها السلام : أنَسيتُم قَولَ رَسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله يَومَ غَديرِ خُمٍّ : مَن كُنتُ مَولاهُ فَعَلِيٌّ مَولاهُ ؟ (جامع الأحاديث ، قمّى : ص ٢٧٣) .[٢] رُحبه يا رَحبه ، روستايى روبه روى قادسيه و به فاصله يك روز راه پياده از كوفه است و رُحبة خُنَيس نيز نام محلّه اى در كوفه است. به صحن و حياط مسجد و خانه و دارالإماره هم رحبه گفته مى شود (معجم البلدان : ج ٣ ص ٣٣) .[٣] ابو نعيم مى گويد : «عدّه فراوانى از مردم».[٤] مسند ابن حنبل : ج٧ ص٨٢ ح١٩٣٢١ .