٣٦٩.أنساب الاشراف: على عليه السلام ، هنگامى كه چيرگى يافت و پيروز شد، براى سخنرانى به پا خاست و فرمود: «اى مردم بصره! از شما گذشتم . برحذر باشيد از فتنه! به راستى كه شما نخستين مردمانى بوديد كه بيعت را شكستيد و وحدت امّت را برهم زديد». آن گاه نشست و مردم با وى بيعت كردند. [٣]

ج ـ گفتگوهايى ميان امام عليه السلام و عايشه

٣٧٠.تاريخ اليعقوبى ـ در گزارش عايشه ـ: على عليه السلام نزد عايشه آمد كه در خانه عبد اللّه بن خَلف خُزاعى بود ؛ همو كه پسرش به «طلحة الطلحات» معروف بود. [ امام عليه السلام ]فرمود: «اى حُمَيرا! از اين حركتْ دست برنمى دارى؟» . عايشه گفت : اى پسر ابى طالب! قدرت يافتى، پس نرمى به خرج ده! فرمود: «به سوى مدينه حركت كن و به همان خانه ات بازگرد كه پيامبر خدا تو را دستور داد در آن بنشينى». گفت: چنين مى كنم. [٤]

[١] چنان كه از احاديث برداشت مى شود ، بازماندگان لشكر جمل ، اجازه يافتند كه اموالشان را با خود ببرند ؛ اگر چه اثاث و اسلحه كشتگان و فراريانى كه بازنگشتند ، بر جاىْ ماند و امام عليه السلام آنها را ميان سپاه خويش ، تقسيم نمود . (م)[٢] الإمام الباقر عليه السلام : أمَرَ عَلِيٌّ عليه السلام مُنادِيَهُ فَنادى يَومَ البَصرَةِ : «لا يُتَّبَعُ مُدبِرٌ ، ولا يُذَفَّفُ عَلى جَريحٍ ، ولا يُقتَلُ أسيرٌ ، ومَن أغلَقَ بابَهُ فَهُوَ آمِنٌ ، ومَن ألقى سِلاحَهُ فَهُوَ آمِنٌ» ، ولَم يَأخُذ مِن مَتاعِهِم شَيئا (السنن الكبرى : ج ٨ ص ٣١٤ ح ١٦٧٤٧) .[٣] أنساب الأشراف : ج٣ ص٥٨ .[٤] تاريخ اليعقوبى : ج٢ ص١٨٣ .