٧٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى على! خداوند ، تو را به زينتى آراسته است كه بندگان را به زينتى چنين دوست داشتنى در نزد خدا ، نياراسته است : زهد در دنيا . تو را به گونه اى قرار داده كه از دنيا ، چيزى فرا چنگ نياورى و دنيا نيز چيزى از تو فراچنگ نياورَد . به تو دوستى بينوايان را بخشيده است كه به پيشوايى تو خشنودند و تو به پيرو بودن آنان ، راضى هستى . خوشا بر آن كه تو را دوست مى دارد و تو را مى پذيرد ، و واى بر آن كه تو را دشمن مى دارد و بر تو دروغ مى بندد ! كسانى كه تو را دوست دارند و تصديقت كرده اند ، آنان ، همسايگان تو در خانه ات در بهشت و رفيقان تو در قصرت خواهند بود ، و كسانى كه تو را دشمن داشتند و بر تو دروغ بستند ، بر خدا رواست كه آنان را در روز واپسين ، در جايگاه دروغگويان قرار دهد . [١]

٧٢٩.امام على عليه السلام : اين دنياى شما نزد من از عطسه بزى كم ارزش تر است . [٢]

[١] رسول اللّه صلى الله عليه و آله : يا عَلِيُّ ، إنَّ اللّه َ قَد زَيَّنَكَ بِزينَةٍ لَم يَتَزَيَّنِ العِبادُ بِزينَةٍ أحَبَّ إلَى اللّه ِ مِنها ؛ الزُّهدِ فِي الدُّنيا ، فَجَعَلَكَ لا تَنالُ مِنَ الدُّنيا شَيئا ، ولا تَنالُ الدُّنيا مِنكَ شَيئا ، ووَهَبَ لَكَ حُبَّ المَساكينِ ، فَرَضوا بِكَ إماما ، ورَضيتَ بِهِم أتباعا ، فَطوبى لِمَن أحَبَّكَ وصَدَقَ فيكَ ، ووَيلٌ لِمَن أبغَضَكَ وكَذَبَ عَلَيكَ ؛ فَأَمَّا الَّذينَ أحَبّوا وصَدَقوا فيكَ فَهُم جيرانُكَ في دارِكَ ، ورُفَقاؤُكَ في قَصرِكَ ، وأَمَّا الَّذينَ أبغَضوكَ وكَذَبوا عَلَيكَ فَحَقٌّ عَلَى اللّه ِ أن يوقِفَهُم مَوقِفَ الكَذّابينَ يَومَ القِيامَةِ (تاريخ دمشق : ج ٤٢ ص ٢٨١ و ٢٨٢) .[٢] الإمام عليّ عليه السلام : دُنياكُم هذِهِ أزهَدُ عِندي مِن عَفطَةِ عَنزٍ (نهج البلاغة : خطبه ٣) .