٣٨.الإرشاد ـ در ذكر حوادث پس از جنگ حُنَين ـ: سپس پيامبر صلى الله عليه و آله ، خود به سوى طائف حركت كرد و آنان را چندين روز در محاصره داشت و امير مؤمنان را با گروهى از سواران روانه كرد و به او فرمان داد كه هر چه از آثار جاهليّت يافت ، نابود كند و هر بتى ديد ، بشكند . على عليه السلام حركت كرد تا به گروه فراوانى از سواران قبيله خَثعَم برخورد و مردى از آنان به نام شهاب ، در تاريك و روشنايى صبح بيرون آمد و مبارز طلبيد . امير مؤمنان فرمود : «چه كسى به رويارويى اش مى رود؟» . هيچ كس برنخاست . امير مؤمنان ، خود برخاست كه ابو العاص بن ربيع ، همسر دختر پيامبر خدا (زينب) ، از جا جَست و گفت : اى فرمانده ! [ سرانجام ، ]يكى از ما با او مقابله مى كند و نيازى به ميدان رفتن تو نيست ؛ امّا على عليه السلام فرمود : «نه . [ من مى روم ] ؛ امّا اگر كشته شدم ، تو فرمانده لشكر باش» . پس اميرمؤمنان به مبارزه اش درآمد و چنين مى خواند: {٠ «بى گمان ، بر عهده هر رئيس ، اين وظيفه است يا نيزه اش را سيراب كند يا خُرد و كوبيده شود» . ٠} پس بر او ضربه اى زد و وى را كشت و با سواران همراهش رفت و بت ها را