٩٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در حَجّة الوداع ، در حالى كه بر شترش نشسته و دس: خداوندا! آيا ابلاغ كردم؟ خداوندا! آيا ابلاغ كردم؟ اين ، پسر عموى من و پدر فرزندان من است . خداوندا! دشمنانش را در آتش ، واژگون ساز . [١]

٩٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به على حسد ورزد ، به من حسد ورزيده است و كسى كه به من حسد ورزد ، كافر شده است . [٢]

٩٠٢.مسند ابن حنبل ـ به نقل از عمرو بن شاسِ اسلمى ـ: همراه على به سوى يمنْ روانه شديم . در اين سفر ، على با من قهر كرد ، به طورى كه در قلبم نسبت به على كدورتى حاصل شد . هنگامى كه برگشتم ، در مسجد ، گله ام را مطرح كردم ، تا اين كه اين مطلب به پيامبر خدا رسيد . بامدادى به مسجد رفتم و پيامبر خدا در بين گروهى از يارانش بود . وقتى چشمش به من افتاد ، به من خيره شد و با تندى به من نگريست تا اين كه نشستم . فرمود : «اى عمرو! به خدا سوگند ، مرا آزردى» . گفتم ؛ اى پيامبر خدا! از آزردن شما به خدا پناه مى برم . فرمود : «آرى . هر كس على را بيازارد ، مرا آزرده است» . [٣]

٩٠٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دوست داشتن على ايمان و دشمنى با او كفر است . [٤]

٩٠٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى على! كسى كه بميرد و با تو دشمن باشد ، فرقى ندارد كه يهودى مرده باشد يا نصرانى . [٥]

[١] رسول اللّه صلى الله عليه و آله ـ في حِجَّةِ الوَداعِ وهُوَ عَلى ناقَتِهِ ويَدُهُ عَلى مَنكِبِ عَلِيٍّ عليه السلام ـ : اللّهُمَّ هَل بَلَّغتُ ؟ اللّهُمَّ هَل بَلَّغتُ ؟ هذَا ابنُ عَمّي وأبو وُلدي ، اللّهُمَّ كُبَّ مَن عاداهُ فِي النّارِ ! (المعجم الأوسط : ج ٦ ص ٣٠٠ ح ٦٤٦٨) .[٢] عنه صلى الله عليه و آله : مَن حَسَدَ عَلِيّا حَسَدَني ، ومَن حَسَدَني دَخَلَ النّارَ (الأمالى ، طوسى : ص٦٢٣ ح١٢٨٧) .[٣] مسند ابن حنبل : ج٥ ص٤٠٥ ح١٥٩٦٠ .[٤] رسول اللّه صلى الله عليه و آله : حُبُّ عَلِيٍّ إيمانٌ ، وبُغضُهُ كُفرٌ (الخصال : ص٤٩٦ ح٥) .[٥] عنه صلى الله عليه و آله : يا عَلِيُّ ، لا يُبالي مَن ماتَ وهُوَ يُبغِضُكَ ؛ ماتَ يَهودِيّا أو نَصرانِيّا (المناقب ، ابن مغازلى : ص٥١ ح٧٤) .