٨٣٤.امام باقر عليه السلام : مردى پيش پيامبر خدا آمد و گفت : گاو فلانى ، الاغ مرا كشته است . پيامبر خدا فرمود : «نزد ابو بكر برو و [ حُكم مسئله را] از او بپرس» . مرد ، پيش ابو بكر رفت و از او پرسيد . ابو بكر گفت : بر چارپايان ، قصاص نيست . مرد ، پيش پيامبر صلى الله عليه و آله برگشت و گفته ابوبكر را به اطّلاع ايشان رساند . پيامبر صلى الله عليه و آله به وى فرمود : «نزد عمر برو و از او بپرس» . مرد ، پيش عمر رفت و از او پرسيد . او هم پاسخى شبيه ابو بكر داد . مرد ، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله برگشت و به ايشان گزارش داد . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «نزد على برو و از او بپرس» . مرد ، پيش على عليه السلام آمد و از او پرسيد . على عليه السلام فرمود : «اگر گاو به طويله الاغ تووارد شده و آن را كشته است ، صاحب گاو ، ضامن است ؛ ولى اگر الاغ تو واردحصار گاو او شده ، در اين صورت ، او ضامن نيست» . صاحب الاغ، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله برگشت و به ايشان خبر داد. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «سپاس ، خداى را كه در بين خاندان من ، كسى را قرار داده است كه به شيوه داورىِ پيامبران ، داورى مى كند» . [١]

[١] الإمام الباقر عليه السلام : أتى رَجُلٌ رَسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله فَقالَ : إنَّ ثَورَ فُلانٍ قَتَلَ حِماري ، فَقالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله : اِيتِ أبا بَكرٍ فَسَلهُ . فَأَتاهُ فَسَأَلَهُ ، فَقالَ : لَيسَ عَلَى البَهائِمِ قَوَدٌ . فَرَجَعَ إلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله فَأَخَبَرهُ بِمَقالَةِ أبي بَكرٍ ، فَقالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله : اِيتِ عُمَرَ فسَلهُ . فَأَتاهُ فَسَأَلَهُ ، فَقالَ مِثلَ مَقالَةِ أبي بَكرٍ . فَرَجَعَ إلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله فَأَخبَرَهُ ، فَقالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله : اِيتِ عَلِيّا عليه السلام فَسلهُ . فَأَتاهُ فَسَأَلَهُ ، فَقالَ عَلِيٌّ عليه السلام : إن كانَ الثَّورُ الدّاخِلُ عَلى حِمارِكَ في مَنامِهِ حَتّى قَتَلَهُ فَصاحِبُهُ ضامِنٌ ، وإن كانَ الحِمارُ هُوَ الدّاخِلُ عَلَى الثَّورِ في مَنامِهِ فَلَيسَ عَلى صاحِبِهِ ضَمانٌ . قالَ : فَرَجَعَ إلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله فَأَخَبَرَهُ ، فَقالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله : الحَمدُ للّه ِِ الَّذي جَعَلَ مِن أهِل بَيتي مَن يَحكُمُ بِحُكمِ الأَنبِياءِ (الكافى : ج٧ ص٣٥٢ ح٧) .