٧٢٥.الفخرى : از تسلّط بر او پرسيدند ، فرمود : «هنگامى كه او آب دهان بر صورتم افكند ، خشمگين شدم . ترسيدم كه اگر او را بكُشم ، خشم و غيظ من در كشتن او نقشى داشته باشد و دوست نداشتم كه او را جز براى خداى متعال بكُشم». [١]

ه ـ كمال راستى

٧٢٦.امام على عليه السلام : به خدا سوگند ، هرگز دروغ نگفته ام و به من دروغ گفته نشده است ، گم راه نگشته ام و كسى به وسيله من گم راه نشده است ، و هيچ عهدى با من نشده كه فراموش كرده باشم ؛ وگرنه بسيار فراموشكار خواهم بود . [٢]

و ـ كمالِ از خود گذشتگى

٧٢٧.امام زين العابدين عليه السلام : نخستين كسى كه براى رضاى خداوند از جانش گذشت ، على بن ابى طالب عليه السلام بود و على عليه السلام هنگام خوابيدنش در جاى پيامبر خدا سرود : ٠ «با جان خويش ، بهترين كسى را كه بر زمين گام نهاده و بيت عتيق و حجر را طواف كرده ، حراست كردم . ٠ ٠ پيامبر خدايى كه از اين كه بر او مكر ورزند ، بيمناك شد خداوند مقتدر ، او را از مكر [ آنان ] نجات داد . ٠ ٠ پيامبر خدا در غار ، به آسايش ، گذرانْد و در پناه و حفاظ الهى خوابيد . ٠ ٠ و من شب را صبح كردم ، در حالى كه آنان را مى پاييدم و بر من بدگمان نگشتند در حالى كه جانم را براى كشته شدن و اسارت ، آماده كرده بودم» . [٣] ٠

[١] الفخرى : ص٤٤ .[٢] الإمام عليّ عليه السلام : وَاللّه ِ ، ما كَذَبتُ ولا كُذِّبتُ ، ولا ضَلَلتُ ولا ضُلَّ بي وما نَسيتُ ما عُهِدَ إلَيَّ ، إنّي إذا لَنَسِيٌّ (الأمالى ، صدوق : ص ٤٩١ ح ٦٦٨) .[٣] الإمام زين العابدين عليه السلام : إنَّ أوَّلَ مَن شَرى نَفسَهُ ابتِغاءَ رِضوانِ اللّه ِ عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ عليه السلام ، وقالَ عَلِيٌّ عليه السلام عِندَ مَبيتِهِ عَلى فِراشِ رَسولِ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : {٠ وَقَيتُ بِنَفسي خَيرَ مَن وَطِى ءَ الحَصى ومَن طافَ بِالبَيتِ العَتيقِ وبِالحِجر ٠} {٠ رَسولَ إلهٍ خافَ أن يَمكُروا بِهِ فَنَجّاهُ ذُو الطَّولِ الإِلهُ مِنَ المَكر ٠} {٠ وباتَ رَسولُ اللّه ِ فِي الغارِ آمِنا مُوَقّىً وفي حِفظِ الإلهِ وفي سِتر ٠} {٠ وبِتُّ اُراعِيهِم ولَم يَتهَمونَني وقَد وَطَّنتُ نَفسي عَلَى القَتلِ وَالأَسر ٠} (المستدرك على الصحيحين : ج٣ ص٥ ح٤٢٦٤) .