٥٦٢.تاريخ دمشق ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: هنگامى كه آيه «[ اى پيامبر!] تو فقط هشدار دهنده اى و براى هر قومى، راهنمايى است» نازل شد، پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «من هشدار دهنده ام و على راهنماست. اى على! هدايت يافتگان، به وسيله تو راهنمايى مى شوند». [٢]

ى ـ ولىّ صدقه دهنده در ركوع

قرآن

«إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ ءَامَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَوةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَوةَ وَهُمْ رَ كِعُونَ ؛

ولىّ شما، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آورده اند؛ همان كسانى كه نماز بر پا مى دارند و در حال ركوع، زكات مى دهند» . [٣]

حديث

٥٦٣.المعجم الأوسط ـ به نقل از عمّار بن ياسر ـ: گدايى ، در حالى كه على بن ابى طالب عليه السلام در ركوع نماز مستحبّى بود، در كنار او ايستاد. على عليه السلام ، انگشتر خود را درآورد و به آن گدا داد. وى ، نزد پيامبر خدا آمد و او را از جريان، آگاه ساخت. سپس اين آيه بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد : «ولىّ شما، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آورده اند؛ همان كسانى كه نماز برپا مى دارند و در حال ركوع، زكات مى دهند» . پيامبر خدا، آيه را خواند و فرمود : «هر آن كه من مولاى اويم، على، مولاى اوست. پروردگارا! دوست بدار كسى را كه با على دوستى ورزد و دشمن دار كسى را كه با على

[١] رعد : آيه ٧ .[٢] تاريخ دمشق عن ابن عبّاس : لَمّا نَزَلَت : «إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ»قالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله : أنَا المُنذِرُ ، وعَلِيٌّ الهادي ، بِكَ يا عَلِيُّ يَهتَدِي المُهتَدونَ (تاريخ دمشق : ج٤٢ ص٣٥٩) .[٣] مائده : آيه ٥٥ .