٥٤٣.ربيع الأبرار ـ به نقل از اسماء بنت عُميس ـ: پس از ضربت ابن ملجم بر على بن ابى طالب عليه السلام نزد او بودم كه صيحه اى زد و از هوش رفت. سپس به هوش آمد و فرمود : «خوش آمديد، خوش آمديد! حمدْ خدايى را كه به وعده اش وفا كرد و بهشتمان داد». به او گفتند: چه مى بينى؟ فرمود: «اين پيامبر خداست، و برادرم جعفر، و عمويم حمزه . درهاى آسمانْ گشوده است و فرشتگان فرود مى آيند و بر من سلام و بشارت مى دهند و اين ، فاطمه است كه حوريان زيبا روى بر گِرد اويند و اينها منزل هاى من در بهشت است. «براى چنين پاداشى عمل كنندگانْ عمل كنند» [١] » . [٢]

و ـ تاريخ شهادتش

ترور امام عليه السلام به دست ابن ملجم، طبق مشهور، در سپيده دم نوزدهم ماه رمضان بود و شهادتش در شب جمعه [٣] بيست و يكم از ماه رمضان سال چهلم هجرى و مصادف با شب نزول قرآن بود. در تاريخ ترور آن حضرت، گفته هاى ديگرى نيز هست، مانند هفدهم و بيست و يكم ماه رمضان. در باره تاريخ شهادتش نيز اقوال ديگرى هست: بيست و سوم، نوزدهم، هفدهم و بيست و هفتم ماه رمضان سال چهلم هجرى . ميان مورّخان درباره سنّ امام عليه السلام در هنگام شهادت نيز اختلاف ديده مى شود. بيشتر محدّثان و مورّخان شيعه و اهل سنّت، عمر او را ٦٣ سال ذكر كرده اند و البته در اين مورد اقوال ديگرى هم هست كه عبارت است از ٥٨ سال، ٦٥ سال و ٦٤ سال.

[١] صافّات : آيه ٦١ .[٢] ربيع الأبرار : ج٤ ص٢٠٨ .[٣] زمان شهادت او را شب يكشنبه نيز گفته اند (الكافى : ج ١ ص ٤٥٢) و نيز روز يكشنبه (مقتل أمير المؤمنين : ص ٦١ ح ٤٤ ، المناقب ، خوارزمى : ص ٣٩٢ ح ٤١١) .