تو ... بر سنّت من مى جنگى . وفرمود: حَربُ عَلِيٍّ حَربُ اللّه ِ . [١] نبرد على، نبرد خداست . و يا: حَربُكَ حَربي . [٢] جنگ تو ، جنگ من است . و يا: حَربُكَ حَربي وسِلمُكَ سِلمي . [٣] جنگ تو جنگ من، و آشتى تو آشتى من است. و... و با اين همه ، پيامبر صلى الله عليه و آله موضع الهى على عليه السلام را شناسانْد تا در آينده ، صف حق و باطل ، به روشنى از هم جدا شود و آنچه اكنون پس از اين نگاه كوتاه مى آيد، گزينشى از انبوه نقل ها و اسناد است در جهت روشن ساختن آنچه آورديم:

الف ـ پرهيز دادن پيامبر صلى الله عليه و آله از نبرد با على عليه السلام

٣٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى على! جنگ با تو ، جنگ با من است ، و آشتى با تو آشتى با من ، و جنگ با من، جنگ با خداست. آن كس كه با تو آشتى كند، با من آشتى كرده است، و آن كس كه با من آشتى كند، با خداوند عز و جل آشتى كرده است. [٤]

[١] الخصال : ص ٤٩٦ ح ٥ .[٢] المناقب ، كوفى : ج ١ ص ٣٥١ ح ٢٧٨ .[٣] الأمالى ، طوسى : ص ٣٦٤ ح ٧٦٣ .[٤] رسول اللّه صلى الله عليه و آله : يا عَلِيُّ، حَربُكَ حَربي ، وسِلمُكَ سِلمي ، وحَربي حَربُ اللّه ِ ، ومَن سالَمَكَ فَقَد سالَمَني ، ومَن سالَمَني فَقَد سالَمَ اللّه َ عَزَّ وجَلَّ (الأمالى ، صدوق : ص٦٥٦ ح٨٩١) .