١٩٣.تاريخ اليعقوبى : على عليه السلام ، كارگزاران عثمان را از شهرها بر كنار كرد ، بجز ابو موسى اشعرى را كه مالك اشتر ، درباره اش صحبت كرد و وى را بر جاى گذارْد . [١]

١٩٤.الاختصاص : مردم نزد على عليه السلام گرد آمدند و به وى گفتند : براى مخالفانت فرمان حكمرانى صادر كن ، آن گاه ، آنان را كنار گذار . على عليه السلام فرمود : «مكر و نيرنگ و خيانت ، در آتش اند» . [٢]

ج ـ بازگرداندن ثروت هاى عمومى

١٩٥.امام على عليه السلام ـ از سخنان او درباره بازگرداندن زمين هايى كه عثما: به خداوند سوگند ، اگر هر تيولى را بيابم كه با آن ، زنان به تزويج درآمده و كنيزكان خريدارى شده باشند ، آن را بازخواهم گرداند . به درستى كه در عدالت ، گشايش است و آن كه عدالت بر او تنگ باشد ، ستم بر او تنگ تر خواهد بود . [٣]

د ـ دشوارى پاره اى اصلاحات

١٩٦.امام على عليه السلام : اگر پاهايم در اين لغزشگاه استوار ماند ، امورى را تغيير خواهم داد . [٤]

[١] تاريخ اليعقوبى : ج٢ ص١٧٩ .[٢] الاختصاص : ص١٥٠ .[٣] الإمام عليّ عليه السلام ـ مِن كَلامٍ لَهُ فيما رَدَّهُ عَلَى المُسلِمينَ مِن قَطائِعِ عُثمانَ ـ : وَاللّه ِ لَو وَجَدتُهُ قَد تُزُوِّجَ بِهِ النِّساءُ ، ومُلِكَ بِهِ الإِماءُ ؛ لَرَدَدتُهُ ، فَإِنَّ فِي العَدلِ سَعَةً ، ومَن ضاقَ عَلَيهِ العَدلُ فَالجَورُ عَلَيهِ أضيَقُ (نهج البلاغة : خطبه ١٥) .[٤] عنه عليه السلام : لَو قَدِ استَوَت قَدَمايَ مِن هذِهِ المَداحِضِ لَغَيَّرتُ أشياءَ (نهج البلاغة : حكمت ٢٧٢) .