٧٦.كنز الفوائد ـ به نقل از ابو رافع ـ شما با من بيعت مى كند ، به اين شرط كه در ميان خاندانم، تنها او برادر من، وزير من و وارث من و برايم به منزله هارون براى موسى باشد ، جز آن كه پس از من پيامبرى نيست؟». همه ساكت ماندند. پيامبر صلى الله عليه و آله سه بار سخن خود را براى آنان تكرار كرد و فرمود : «به خدا سوگند، يا كسى از ميانتان برمى خيزد يا اين كه غير شما به اين منزلت مى رسد و مورد نكوهش قرار مى گيريد». پس على عليه السلام برخاست و در حالى كه همه به او مى نگريستند، با پيامبر صلى الله عليه و آله بيعت كرد و او را در آنچه بدان فرامى خوانْد، اجابت نمود. [١]

٢ . روز پيمان برادرى

٧٧.فضائل الصحابة ، ابن حنبل ـ به نقل از محدوج بن زيد ـ: پيامبر خدا، ميان مسلمانان، برادرى ايجاد كرد. سپس گفت : «اى على! تو برادر منى و تو براى من، به منزله هارون براى موسى هستى، جز آن كه پيامبرى پس از من نيست». [٢]

٣ . هنگام بستن درها

٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : برخى مردم از من دل آزرده شده اند كه چرا على را در مسجد جاى داده ام. به خدا سوگند، من على را به مسجد ، داخل و آنان را از مسجد بيرون نكرده ام. خداى عز و جل به موسى عليه السلام و برادرش وحى كرد : «قوم خود را در مصر، در خانه هايى سكنا دهيد و خانه هايتان را رو به قبله قرار دهيد و نماز بخوانيد» [٣] و به موسى فرمان داد كه كسى در مسجدش سكنا نگزيند و در آن ، آميزش نشود و جز هارون و فرزندانش را به آن ، راه ندهد. على [ نيز] براى من، به منزله هارون براى موسى است. در ميان خانواده ام [ تنها ]او برادر من است و براى هيچ كس روا نيست كه در مسجدم با زنان بياميزد، جز على و

[١] كنز الفوائد : ج٢ ص١٧٧ .[٢] فضائل الصحابة ، ابن حنبل : ج٢ ص٦٦٣ ح١١٣١ .[٣] يونس : آيه ٨٧ .[٤] رسول اللّه صلى الله عليه و آله : إنَّ رِجالاً يَجِدونَ في أنفُسِهِم في أنّي أسكَنتُ عَلِيّا فِي المَسجِدِ ، وَاللّه ِ ما أخرَجتُهُم ، ولا أسكَنتُهُ ، إنَّ اللّه َ عزّوجلّ أوحى إلى موسى وأخيهِ : «أَن تَبَوَّءَا لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوتًا وَ اجْعَلُواْ بُيُوتَكُمْ قِبْلَةً وَ أَقِيمُواْ الصَّلَوةَ» ، وأمَرَ موسى ألّا يَسكُنَ مَسجِدَهُ ، ولا يَنكِحَ فيهِ ، ولا يَدخُلَهُ إلّا هارونُ وذُرِّيَّتُهُ ، وإنَّ عَلِيّا مِنّي بِمَنزِلَةِ هارونَ مِن موسى ، وهُوَ أخي دونَ أهلي ، ولا يَحِلُّ مَسجِدي لِأَحَدٍ يَنكِحُ فيهِ النِّساءَ إلّا عَلِيٌّ وذُرِّيَّتُهُ ، فَمَن ساءَهُ فَهاهُنا ـ وأومَأَ بِيَدِهِ نَحوَ الشّامِ ـ . (المناقب ، ابن مغازلى : ص٢٥٥ ح٣٠٣) .