دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٢٣
فصل يكم : امام حسين عليه السلام در روزگار امامت برادر
١ / ١
احترام به امام زمان خويش
٧١٦.الكافى ـ به نقل از ابو جارود ، از امام باقر عليه السلام: حسين عليه السلام در مجلسى كه حسن عليه السلام حضور داشت ، سخن نمى گفت ، تا آن گاه كه حسن عليه السلام بر مى خاست .
٧١٧.المناقب ، ابن شهرآشوب ـ از امام باقر عليه السلام ـ: حسين عليه السلام براى بزرگداشت حسن عليه السلام ، پيش رويش سخن نگفت و محمّد بن حنفيّه براى بزرگداشت حسين عليه السلام ، پيش روى او سخن نگفت .
٧١٨.مشكاة الأنوار ـ از امام صادق عليه السلام ـ: حسين عليه السلام براى بزرگداشت حسن عليه السلام هيچ گاه جلوتر از او راه نرفت و در جايى كه هر دو حضور داشتند ، در سخن گفتن ، بر او پيشى نگرفت .
٧١٩.الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة) ـ به نقل از ابو سعيد ـ: حسن و حسين عليهماالسلامرا ديدم كه با امام جماعت ، نماز عصر را خواندند و سپس نزد حجر الأسود آمدند ، آن را لمس كردند و هفت دور چرخيدند و دو ركعت نماز [ِ طواف ]خواندند . مردم گفتند : «اينها دو پسرِ دختر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هستند» و آن دو را چنان با فشار در ميان گرفتند كه ديگر نتوانستند راه بروند . مردى از ناحيه رُكانات ، در ميان مردم بود . امام حسين عليه السلام براى بزرگداشت و حفظ امام حسن عليه السلام ، دست آن مرد رُكانى [١] را گرفت و مردم را از گرد او دور كرد .
[١] گويا منسوب به ركانه مُطّلبى ، فرزند يزيد بن هاشم بن عبد المطّلب بن عبد مناف باشد كه با پيامبر صلى الله عليه و آله كشتى گرفت و پيامبر، او را دو بار زمين زد .