امام حسين عليه السلام مانند امام على عليه السلام و ديگر وابستگان به اهل بيت عليهم السلام ، اين دوران را به اجبار و ناخواسته در انزوا به سر مى بردند و همين ، عامل محدوديت فعاليت اين بزرگواران و نيز ثبت نشدن بسيارى از رخدادهاى زندگى ايشان در اين مدّت شد . اينك ، نگاهى اجمالى به مواضع و فعاليت هاى امام حسين عليه السلام در دوران سه خليفه خواهيم داشت:

دوران خليفه اوّل (١١ ـ ١٣ ق) [٢]

امام حسين عليه السلام در دوران خليفه اوّل ، دوران كودكى (هفت تا نُه سالگى) را سپرى مى كرد ؛ ولى تلخى هاى فراوانى را چشيد ، مانند : رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله ، شهادت مظلومانه مادرش و ستم ها و بى عدالتى ها نسبت به پدرش . در برخى مصادر تاريخى ، مطالب اعتراض آميز امام حسين عليه السلام با زبان كودكانه اش نسبت به خليفه اوّل ، ثبت شده است ، آن گاه كه وى را بر منبر پيامبر صلى الله عليه و آله ديد و به وى فرمود: اِنزِل عَن مَجلِسِ أبى ! [٣] از منبر پدرم ، پايين بيا !

[١] ر . ك : ص٢٥٣ جايگاهش نزد خليفه .[٢] ر . ك : ص ٣٥٧ ح ٦٦٣ .[٣] البداية و النهاية : ج ٨ ص ٣٦ و ١٥٠ .[٤] ر . ك : تاريخ الطبرى : ج ٣ ص ٤٢٠ ، الطبقات الكبرى : ج ٣ ص ١٨٦ و ٢٧٤ .[٥] ر . ك : ص ٣٣٩ ح ٦٤٧ .[٦] ر . ك : ص ٣٣٩ (مناقشه با ابوبكر كه بر منبر پيامبر صلى الله عليه و آله بود) .[٧] ر. ك: ص ٣٣٧ ح ٦٤٥.[٨] ر. ك: ص ٣٣٧ ح ٦٤٦.