٥١١.المناقب ، ابن شهرآشوب ـ: حسن و حسين عليهماالسلام بر پيرمردى گذشتند كه خوب وضو نمى گرفت . آن دو با هم دعواى ظاهرى راه انداختند و هر يك به ديگرى مى گفت : «تو خوب وضو نمى گيرى!» . هر دو گفتند : «اى مرد كهن سال! تو ميان ما داور باش . هر يك از ما جداگانه وضو مى گيرد» . سپس گفتند : «كدام يك از ما خوب وضو مى گيرد ؟» . پيرمرد گفت : شما ، هر دو ، خوب وضو مى گيريد ؛ امّا اين پيرمرد نادان است كه بلد نيست وضو بگيرد و اكنون ، از شما فرا گرفت و به بركت شما و دلسوزى تان بر امّت جدّتان ، به دست شما توبه كرد .

٤ / ٩

داراى جان خشنود و پسنديده

٥١٢.تأويل الآيات الظاهرة ـ به نقل از داوود بن فَرقَد ، از امام صادق عليه ا: سوره فجر را در نمازهاى واجب و مستحبّتان بخوانيد كه آن ، سوره حسين بن على عليه السلام است ، و به آن، رغبت كنيد ـ خدايتان رحمت كند ـ ! ابو اسامه كه در مجلسْ حاضر بود ، پرسيد : چگونه اين سوره ، ويژه حسين عليه السلام است؟ فرمود : «آيا سخن خداى متعال : «اى جان مطمئن ! به سوى خدايت باز گرد ، در حالى كه [از خدا ]خشنودى [و نزد خدا ]پسنديده. پس در ميان بندگانم در آى ، و به بهشتم وارد شو» را نشنيده اى كه حسين بن على ـ كه درودهاى خدا بر آن دو باد ـ را منظور دارد ؟ حسين عليه السلام است كه داراى جان مطمئن ، خشنود و پسنديده است و يارانش از خاندان محمّد ـ كه درودهاى خدا بر آنان باد ـ ، روز قيامت ، از خداوند، خشنودند و خدا هم از آنان ، خشنود است . و اين سوره ، با حسين بن على عليه السلام و پيروان او و پيروان خاندان محمّد ، قابل تطبيق است . هر كس بر قرائت آن مداومت ورزد ، با حسين عليه السلام در بهشت ، در همان درجه او خواهد بود . خداوند ، هميشه پيروز و فرزانه است» .