٤٨١.المناقب ، ابن شهرآشوب ـ به نقل از شعيب بن عبد الرحمان خُزاعى ـ: در روز واقعه عاشورا ، اثر چيزى را بر دوش حسين بن على عليه السلام يافتند و [علّت] آن را از امام زين العابدين عليه السلام جويا شدند . فرمود : «اين ، اثر انبانى است كه بر دوش خويش مى كشيد و براى بيوه زنان ، يتيمان و بينوايان ، [آذوقه] مى بُرد» .

٤٨٢.تذكرة الخواصّ : بر پشت حسين عليه السلام آثار كبودى ديدند . علّت آن را پرسيدند . گفته شد : شب ها ، گندم بر دوش خويش مى كشيد و براى بينوايان مدينه مى بُرد .

٤٨٣.مَطالب السَّؤول : گزارش هاى متعدّدى رسيده كه حسين عليه السلام ، ميهمان را اِكرام مى كرد و به خواهان مى بخشيد و با خويشاوند مى پيوست و به فقير مى رساند و به نيازخواه ، كمك مى كرد و برهنه را مى پوشاند و گرسنه را سير مى كرد و به بدهكار ، عطا مى نمود و ناتوان را دستگيرى مى كرد و بر يتيم ، دلسوزى مى كرد و به نيازمند ، يارى مى رساند و كمتر مى شد كه مالى به او برسد و آن را تقسيم نكند .

٤٨٤.مكارم الأخلاق ، ابن ابى الدنيا ـ به نقل از مُقنّع انصارى ، كه بر قتل حسين عليه ا: {٠ هنگامى كه آتش [براى غذا] بر مى افروخت آن را بر مناره اى به بلنداى كوه ، بر مى افروخت ٠} {٠ تا توشه تمام كرده و خواهان آتش ، از آن بر گيرد يا وا مانده اى كه از اهلش جدا گشته است ٠} {٠ كاسه هاى آبنوس بر درگاه او مانند بركه هايى براى شتران تشنه . ٠} {٠ هيچ كس را مانند او نخواهى ديد در ميان مردم ، از پابرهنه تا بى كفش . ٠} {٠ فرزند پيامبرِ فرستاده شده و برگزيده و فرزند پسر عموى فاضل برگزيده . ٠}