دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦٧
٥٩٧.الإرشاد ـ به نقل از زياد مَخارقى ـ: چون وفات امام حسن عليه السلام فرا رسيد ، حسين بن على عليه السلام را فرا خواند ... . سپس در باره مراقبت از خانواده و فرزندان و ميراثش به او وصيّت كرد و نيز وصيّت امير مؤمنان عليه السلام را به خودش ، هنگام جانشين كردن او و اعلام شايستگى اش براى اين جايگاه و راه نمايى پيروانش به جانشينى او و نصب او به عنوان راه نماى پس از خود ، [دوباره] وصيّت نمود .
٥٩٨.الكافى ـ به نقل از ابو جارود ، از امام باقر عليه السلام: همانا وقتى اَجَل پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در رسيد ، على عليه السلام را فرا خواند و به او فرمود : «اى على ! من مى خواهم تو را بر چيزى امين كنم كه خدا ، مرا بر آن امين كرد ... . سپس اَجَل حسن عليه السلام در رسيد و آن [امانت] را به حسين عليه السلام سپرد .
٥٩٩.كفاية الأثر ـ به نقل از اصبغ ، از امام حسن عليه السلام ـ: امامان پس از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، دوازده تن هستند . نُه تن از آنها از پشت برادرم حسين اند و مهدىِ اين امّت هم از آنان است .
٦٠٠.عيون المعجزات ـ در يادكرد ساعات احتضار امام حسن عليه السلام ـ: برادرش حسين عليه السلام بر او وارد شد و پرسيد : خود را چگونه مى يابى؟ گفت: «من ، در آخرين روز دنيا و نخستين روز آخرت هستم ؛ امّا با ناخوشى از فراق تو و برادرانم» . سپس فرمود: «از خدا ، آمرزش مى خواهم ؛ بلكه با علاقه ديدار پيامبر صلى الله عليه و آله ، امير مؤمنان عليه السلام ، فاطمه عليهاالسلام ، جعفر طيّار و حمزه[ى سيّد الشهدا]» . سپس به حسين عليه السلام وصيّت كرد و اسم اعظم را به او سپرد و نيز ميراث پيامبران عليهم السلام را كه امير مؤمنان عليه السلام به او سپرده بود .