٤٩٨.كشف المَحَجّة ـ از امام باقر عليه السلام ـ: امام حسين عليه السلام كشته شد ، در حالى كه بدهكار بود و امام زين العابدين عليه السلام ، يكى از مزرعه هاى او را به سيصد هزار [سكّه] فروخت تا بدهى و نيز وعده هاى امام حسين عليه السلام به مردم را بپردازد .

٤٩٩.الكافى ـ به نقل از معاوية بن وَهْب ، از امام صادق عليه ا: پيامبر صلى الله عليه و آله در گذشت ، در حالى كه بدهكار بود . حسن عليه السلام نيز بدهكار بود و در گذشت و حسين عليه السلام نيز با بدهكارى به شهادت رسيد .

٥٠٠.شرح الأخبار : از امام جعفر صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود : «حسين عليه السلام به شهادت رسيد ، در حالى كه هفتاد و اندى هزار دينار بدهكار بود و يزيد به دارايى حسين عليه السلام دست نزد ؛ امّا سعيد بن عاص ، خانه على بن ابى طالب عليه السلام و خانه عقيل و خانه رَباب ، دختر امرؤُ القيس ، همسر امام حسين عليه السلام و مادر سكينه را خراب كرد و پدرم ـ على بن الحسين عليه السلام ـ چنان انديشناكِ بدهى پدرش بود كه از آب و غذا و خواب در بيشتر روزها وشب ها باز مى مانْد . شبى در رؤيا كسى به او گفت : انديشناك بدهى پدرت مباش كه خدا آن را از مِلك بَجيش [١] ادا كرد . على بن الحسين عليه السلام به او فرمود : «به خدا سوگند ، در ميان دارايى پدرم ، مِلكى به نام بَجيش نمى شناسم !» . در شب دوم نيز اين رؤيا را ديد و از خانواده اش آن را جويا شد . زنى از خانواده گفت : پدرت ، برده اى رومى به نام بجيش داشت كه چاه و جوى آبى برايش در ذى خَشَب ، حفر كرد . امام زين العابدين عليه السلام از آن ، جويا شد و به او خبر دادند كه حسين عليه السلام يك شبانه روز از آب آن ـ يعنى آبِ شب و روز شنبه ـ را به رَباب ، دختر امرؤ القيس ، بخشيده و او هم آن را به دخترش سَكينه به ارث داده است . دو سه روزى از اين ماجرا گذشت كه وليد بن عتبة بن ابى سفيان ، به زين العابدين عليه السلام پيام داد كه چاه آب پدرت را در ذى خَشَب ، به نام چاه بَجيش ، براى من توصيف كرده اند . اگر دوست دارى آن را بفروشى ، من ، آن را از تو مى خرم . زين العابدين عليه السلام به او فرمود : «آن را در برابر بدهى هاى حسين عليه السلام بگير» و بدهى هاى امام حسين عليه السلام را برايش توضيح داد . وليد گفت : آن را گرفتم و [امام زين العابدين عليه السلام ] آنچه را براى سكينه بود ، از آن، استثنا كرد و بدهى هاى امام حسين عليه السلام را به طور كامل پرداخت .

[١] ظاهرا صحيحِ اين كلمه، «يُحَنَّس» است، چنان كه در حديث ٤٩٣ آمد و در حديث ٥٠٣ نيز تكرار مى شود.