٦٦٨.كتاب من لا يحضره الفقيه ـ به نقل از رِفاعة بن موسى ، از امام صادق عليه ال: حسين عليه السلام براى عمره بيرون آمد و شترى را نيز با خود مى برد تا به سُقيا [١] رسيد . آن جا به بيمارى سينه پهلو [٢] دچار شد . سرش را تراشيد و همان جا شتر را نحر كرد و سپس آمد تا به خانه رسيد و در زد . على عليه السلام فرمود : «به خداى كعبه سوگند ، پسرم است . در را باز كنيد» و برايش آب آوردند و حسين عليه السلام خم شد و از آن نوشيد و سپس بعدها ، عمره گزارد .

٦٦٩.الكافى ـ به نقل از معاوية بن عمّار ، از امام صادق عليه ا: حسين بن على ـ كه درودهاى خدا بر آن دو باد ـ به قصد عمره بيرون آمد و در راه ، بيمار شد . خبر به على عليه السلام ـ كه در مدينه بود ـ رسيد . در پى او بيرون آمد تا در سُقيا كه حسين عليه السلام در آن جا بسترى بود ، رسيد و فرمود : «پسر عزيزم ! دردت چيست؟» . گفت : سرم درد مى كند . على عليه السلام شترى خواست و آن را نحر كرد و سر حسين عليه السلام را تراشيد و او را به مدينه باز گرداند . او چون بيمارى اش خوب شد ، عمره گزارد .

[١] سُقيا ، روستايى از منطقه فُرع است و نوزده ميل با جُحفه (ميقات ميان مدينه و مكّه) فاصله دارد (ر. ك: نقشه شماره ٣ در پايان جلد ٥) .[٢] سينه پهلو ، ورمى است حاد و دردناك كه در اطراف سينه و يا در عضلات داخلى يا در پرده شكمى يا در پرده حدّ فاصل اندام هاى گوارش و تنفّس ، عارض مى شود .