٦٠٩.كمال الدين ـ به نقل از ابو خالد كابلى ، از امام زين العابدين: بى گمان ، اولو الأمر (اختيارداران) كه خداوند ، آنان را امامِ مردم قرار داده و اطاعت از آنان را بر ايشان واجب كرده است ، امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام ، سپس حسن و حسين عليهما السلام ، دو فرزند على بن ابى طالب عليه السلام ، هستند و آن گاه ، كار امامت به ما انجاميد .

٣ / ٦

تصريح امام باقر عليه السلام به امامت او

٦١٠.الكافى ـ به سند معتبر ، از زُراره ، از امام باقر عليه ال: ما دوازده امام هستيم . حسن عليه السلام و حسين عليه السلام ، از آن جمله اند و سپس ، امامان از نسل حسين عليه السلام .

٦١١.الكافى ـ به سند معتبر ، از ابو بصير ـ: به امام باقر عليه السلام گفتم : مردى از هوادارانِ مختار ، مرا ديد و ادّعا نمود كه محمّد بن حنفيّه ، امام است . امام باقر عليه السلام ، خشمگين شد و سپس فرمود : «تو چيزى به او نگفتى؟» . گفتم : نه . به خدا سوگند ، نمى دانستم چه بگويم ! امام عليه السلام فرمود : «چرا به او نگفتى كه پيامبر صلى الله عليه و آله ، به على ، حسن و حسين عليهما السلام وصيّت كرد ، و على عليه السلام هنگام در گذشتش ، به حسن و حسين عليهم السلام وصيّت كرد و اگر آن را از آن دو پنهان مى كرد ، آن دو [ چون از وصيّت مطّلع بودند] به او مى گفتند : ما هم مانند تو ، وصى هستيم و البته على عليه السلام ، اين گونه عمل نكرد ، و حسن عليه السلام به حسين عليه السلام وصيّت كرد و اگر آن را از او پنهان مى كرد ، [حسين عليه السلام ] مى گفت : من هم مانند تو از سوى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و پدرم ، وصى هستم و البته حسن عليه السلام اين گونه عمل نكرد . خداوند عز و جل فرموده است : «و خويشاوندان نسبى ، برخى از برخى ديگر سزاوارترند» ، و اين در ما و فرزندان ما جارى است .