اين مطلب ، به امام حسن عليه السلام نيز نسبت داده شده است . در اين دوران ، امام على عليه السلام از شخصيت امام حسن عليه السلام و امام حسين عليه السلام براى احقاق حق ، استفاده نمود . [١] ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغة ، نامه اى را از معاويه خطاب به امام على عليه السلام مى آورد كه در آن به اين مطلب اشاره شده است: ديروز را به خاطرت مى آورم كه خانه نشينت (همسرت) را شبانه ، سوار بر الاغ ، [اين سو و آن سو] مى بردى و دستانت در دست هاى پسرانت حسن و حسين بود ، در روزى كه با ابو بكر صدّيق ، بيعت شد و هيچ يك از بدريان و پيش گامان نمانْد ، مگر اين كه آنان را به خود فرا خواندى و با همسرت نزد آنها رفتى و دو پسرت را واسطه آنها قرار دادى . [٢] همين مضمون در كتاب سليم بن قيس ، از سلمان ، نقل شده است. [٣]

دوران خليفه دوم (١٣ ـ ٢٣ق) [٤]

امام حسين عليه السلام در دوران خليفه دوم ، نُه سالگى تا نوزده سالگى را مى گذراند. اعتراض امام حسين عليه السلام بر خليفه به جهت نشستن بر منبر پدرش (پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ) ، از مطالبى است كه در مصادر متعدّدى نقل شده است و شواهد، نشان مى دهند كه اين اعتراض، در آغاز خلافت خليفه دوم بوده است . [٥] و در نقلى آمده است : هنگامى كه عمر بن خطّاب ، ديوان را راه انداخت و مقرّرى وضع كرد ، براى حسن و حسين عليهماالسلام ، مقرّرى اى همانند مقرّرى پدرشان و مجاهدان بدر قرار داد و براى

[١] ر . ك : ص ٣٣٩ (مناقشه با ابوبكر كه بر منبر پيامبر صلى الله عليه و آله بود) .[٢] ر. ك: ص ٣٣٧ ح ٦٤٥.[٣] ر. ك: ص ٣٣٧ ح ٦٤٦.[٤] ر . ك : المعجم الكبير : ج ١ ص ٧٠ ش ٧٣ ، الطبقات الكبرى : ج ٣ ص ٢٧٤، تاريخ الطبرى: ج ٤ ص ١٩٤ .[٥] ر .ك : ص ٣٤٩ (مناقشه با عمر كه بر منبر پيامبر صلى الله عليه و آله بود) .