٥٦٠.كمال الدين ـ به سند معتبر ، از على بن رئاب ، از امام صادق عل: هنگامى كه فاطمه عليهاالسلام به حسين عليه السلام باردار شد ، پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود : «خداى عز و جل پسرى به تو عطا كرده كه نامش حسين است و امّتم او را مى كُشند» . فاطمه عليهاالسلام گفت : من به او نيازى ندارم! پيامبر صلى الله عليه و آله «فرمود : خداى عز و جل وعده اى در باره او به من داده است» . پرسيد : چه وعده اى؟ فرمود : «به من وعده داده كه امامت را پس از او ، در فرزندانش قرار دهد» . فاطمه عليهاالسلام گفت : راضى شدم .

٥٦١.تفسير القمّى : خداوند ، تولّد حسين عليه السلام و قرار گرفتن امامت در فرزندان او تا روز قيامت را پيش از باردارى فاطمه عليهاالسلام به او ، به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خبر و بشارت داد و سپس آنچه را از كشته شدن و مصيبت هاى جانى به او و فرزندانش مى رسد ، به پيامبر صلى الله عليه و آله خبر داد و در عوض آن (كشته شدن) ، امامت را در نسل او قرار داد .

٥٦٢.كامل الزيارات ـ به نقل از عبد اللّه بن بكير ، از برخى راويان شي: فاطمه عليهاالسلام بر پيامبر صلى الله عليه و آله در آمد و ديد كه چشمان او ، گريان است . فاطمه عليهاالسلام از ايشان پرسيد : چه شده است ؟ فرمود : «جبرئيل به من خبر داد كه امّتم ، حسين را مى كُشند» . فاطمه عليهاالسلام ، بى تاب شد و بر او گران آمد . پيامبر صلى الله عليه و آله امامت فرزندانى از حسين عليه السلام را به او خبر داد . حال فاطمه خوش گرديد و جانش آرام گرفت .

٥٦٣.كفاية الأثر ـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در باره اين سخن خداى عز و جل : «و آن را كلمه اى ماندگار در نسل او كرد» پرسيدم . فرمود : «امامت را در نسل حسين ، قرار داد . از پُشت او ، نُه امام، بيرون مى آيند كه مهدى اين امّت ، از آنان است» .