را برعهده داشت. [١] ـ در اجراى حدود الهى ، به همراه پدر و برادر ، شركت مى جست . حادثه سنگسار كردن مردى كه به زنا اعتراف كرد ، در تاريخ به ثبت رسيده است. [٢] ـ پس از شهادت پدر ، تا زنده بود ، از سوى ايشان زكات فطره [٣] پرداخت مى كرد. [٤] امام على عليه السلام در دوران حكومتدارى اش ، اعتنا و اهتمام ويژه به امام حسن عليه السلام و امام حسين عليه السلام داشت: ـ در جنگ ها از آنان بسيار مراقبت مى كرد ، تا آن جا كه: برخى به محمّد بن حنفيّه گفتند: پدرت را چه مى شود كه تو را در صحنه هايى وارد مى كند كه حسن و حسين را وارد آنها نمى كند ؟ گفت : براى اين كه آن دو ، گونه هاى پدرم هستند و من دستش هستم و گونه هايش را با دستش محافظت مى كند . [٥] ـ براى سلامت آنان دعا مى كرد : اللّهُمَّ احفَظ حَسَنا وحُسَينا ، ولا تُمَكِّن فَجَرَةَ قُرَيشٍ مِنهُما ما دُمتُ حَيّا . [٦] خداوندا! حسن و حسين را نگه دار و نابه كاران قريش را تا زمانى كه من زنده ام ، بر آنان چيره مكن . ـ سفارش امام حسين عليه السلام را به فرزندش امام حسن عليه السلام مى فرمود: وأمّا أخوكَ الحُسَينُ فَهُوَ ابنُ اُمِّكَ ولا أزيدُ [٧] الوَصاةَ بِذلِكَ ، وَاللّه ُ الخَليفَةُ عَلَيكُم. [٨]

[١] ر . ك : ص ٣٩٥ (نقش امام عليه السلام در جنگى كه به دليل شهادت پدرش نا تمام ماند) .[٢] ر . ك : ص ٤٠١ (اجراى حد در كنار پدر و برادر) .[٣] پرداخت زكات فطره از طرف مردگان به عنوان صدقه ، كارى مستحب است.[٤] ر . ك : ص ٤١٩ (پرداخت فطريّه از سوى حسن و حسين عليهماالسلام به نيّت پدر) .[٥] ر . ك : ص ٣٩٩ ح ٧٠٣ .[٦] ر . ك : ص ٤٠٠ ح ٧٠٥ .[٧] في بحار الأنوار : ج ٤٢ ص ٢٠٣ و ج ٧٨ ص ٩٩ «اُريد» بدل «أزيد» .[٨] ر . ك : ص ٤٠٤ ح ٧٠٧ .