٣٩٧.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از سلمان ، از پيامبر خدا صلى الله عليه و: حسن و حسين ، پسران من هستند . هر كس آن دو را دوست بدارد ، مرا دوست داشته است و هر كس مرا دوست بدارد ، خداوند دوستش مى دارد و هر كس را خدا دوست بدارد ، به بهشتش در مى آورد ؛ و هر كس با آن دو ، دشمنى كند ، با من دشمنى كرده و هر كس با من دشمنى كند ، خداوند دشمنش مى دارد و هر كس خدا دشمنش بدارد ، به دوزخش در مى آورد .

٣٩٨.كامل الزيارات ـ به نقل از عبّاس بن وليد ، از پدرش ، از امام صاد: هر كس حسن و حسين را دشمن بدارد ، روز قيامت ، با چهره اى كه گوشتش ريخته ، وارد مى شود و شفاعت من به او نمى رسد .

٣٩٩.سنن الترمذى ـ به سندش ، از امام على عليه السلام ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله دست حسن و حسين را گرفت و فرمود : «هر كس مرا و اين دو و پدر و مادرشان را دوست بدارد ، [١] روز قيامت ، با من و در همان درجه من خواهد بود» .

[١] در العمدة ، اين قيد هم آمده است : «و پيرو سنّت من بميرد» .