٦٤٧.تاريخ دمشق ـ به نقل از عبد الرحمان اصفهانى ـ: حسين بن على عليه السلام به نزد ابوبكر ـ كه بر منبر پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بود ـ آمد و فرمود : «از جايگاه پدرم ، پايين بيا» . [ابو بكر] گفت : راست گفتى . اين ، جايگاه پدرت است ! و سپس او را در دامان خود نشاند و گريست . على عليه السلام فرمود : «به خدا سوگند ، اين ، به فرمان من نبود» . ابو بكر گفت : راست گفتى . به خدا سوگند ، من تو را متّهم نمى كنم . [١]

٦٤٨.الجعفريّات ـ به سندش ـ: هنگامى كه ابو بكر خليفه شد ، روز جمعه از منبر [پيامبر صلى الله عليه و آله ]بالا رفت . حسن و حسين عليهما السلام نيز براى نماز جمعه آماده شده بودند . [وقتى ابو بكر را ديدند ، ]حسين عليه السلام جلوتر رفت و خود را به ابو بكر ـ كه بر منبر بود ـ رساند و به او فرمود : «اين ، منبر پدر من است ، نه منبر پدر تو!» . ابو بكر گريست و گفت : راست گفتى . اين ، منبر پدر توست ، نه منبر پدر من ! على بن ابى طالب عليه السلام در آن حال ، وارد شد و فرمود : «اى ابو بكر ! از چه رو مى گريى؟» . مردم به او گفتند : حسين عليه السلام [٢] به او چنين و چنان گفت .

[١] در تاريخ دمشق ، در كنار اين روايت ، روايتى همانند آن ، در باره امام حسن عليه السلام آمده است .[٢] در بسيارى از منابع ، به جاى «حسين عليه السلام » ، «حسن عليه السلام » آمده است .