هر يك ، پنج هزار درهم مقرّر نمود . [١] و از شهر بن حوشب نقل شده: عمر ، زمانى كه ديوان را راه انداخت ، با حسن و حسين عليهماالسلام آغاز كرد . او حسن را خواست و مقرّرى اش را داد و او را بر دامنش ـ يا بر روى پايش ـ نشاند و پيشانى اش را بوسيد و دامنش را پر كرد . آن گاه حسين را خواست و مقرّرى او را هم داد و او را بر دامنش ـ يا روى پايش ـ نشاند و پيشانى اش را بوسيد و دامنش را پر كرد . عبد اللّه بن عمر گفت : آن دو را بر من مقدّم داشتى ، در حالى كه من صحابى هستم و آن دو نيستند ، و من از مهاجرانم و آن دو نيستند ؟ عمر گفت : خاموش ، بى مادر! پدر آن دو ، از پدر تو و مادرشان از مادر تو بهتر است ؟ [٢]

دوران خليفه سوم (٢٤ ـ ٣٥ ق) [٣]

امام حسين عليه السلام ، بخشى از روزگار جوانى خود ، يعنى سنين ١٩ تا ٣١ سالگى را دردوران خليفه سوم ، سپرى كرد. حوادثى در اين دوران از زندگى ايشان، در برخى منابع به ثبت رسيده كه به اجمال ، عبارت اند از :

١ . مشايعت ابو ذر ، هنگام تبعيد

از قضاياى به ثبت رسيده در اين دوران ، اقدام امام عليه السلام در مشايعت كردن ابو ذر به هنگام تبعيدش به ربذه است ، با آن كه عثمان، از اين كار، منع كرده بود. از ابن عبّاس نقل شده : وقتى ابو ذر به ربذه [٤] تبعيد شد ، عثمان دستور داد كه در ميان مردم ، جار بزنند كه :

[١] ر. ك: ص ٣٥٥ ح ٦٦١ .[٢] ر . ك : ص ٣٥٧ ح ٦٦٤ .[٣] ر . ك : المعجم الكبير : ج١ ص٧٨ ش١٠٧ ، تاريخ الطبرى : ج٤ ص١٩٣ و ٤١٥ ، اُسد الغابة : ج٣ ص٥٨٥ .[٤] ربذه از روستاهاى مدينه با فاصله سه روز راه تا مدينه است . قبر ابو ذر غفارى ، در اين روستاست (معجم البلدان : ج ٣ ص ٢٤) . نيز ، ر . ك : نقشه شماره ٣ در پايان جلد ٥ .