٣٦٣.تاريخ دمشق ـ به نقل از ابن عبّاس ، از پيامبر خدا صلى الله عل: حسن و حسين ، دو سَرور جوانان بهشتى اند . هر كس آن دو را دوست مى دارد ، مرا نيز دوست داشته است و هر كس آن دو را دشمن مى دارد ، مرا دشمن داشته است .

٣٦٤.المعجم الكبير ـ به نقل از اُسامة بن زيد ، از پيامبر خدا صلى الل: حسن و حسين ، دو سَرور جوانان بهشتى اند . خدايا! من ، آن دو را دوست مى دارم . تو نيز آن دو را دوست داشته باش . [١]

٣٦٥.تاريخ دمشق ـ به نقل از ابو محمّد انصارى ، از امام حسين عليه: به حسن و حسين ، ناسزا مگوييد كه آنها ، دو سَرور [همه] جوانان بهشتى اند ، از اوّل تا آخر . [٢]

٣٦٦.الأمالى ، صدوق ـ به نقل از ابو طُفَيل ، از امام حسن عليه السلام: من ، سَرور پيامبرانم و على بن ابى طالب ، سَرور اوصياست و حسن و حسين ، دو سَرور جوانان بهشتى اند و امامان پس از آن دو ، بزرگانِ پرهيزگاران اند . دوستدار ما ، دوستدار خداست و دشمن ما ، دشمن خداست . اطاعت از ما ، اطاعت از خداست و سرپيچى از ما ، سرپيچى از خداى عز و جل است .

٣٦٧.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از سلمان فارسى ، از پيامبر خدا صلى الله: بى گمان ، خداى متعال ، مردم را آفريد و آنها را دو دسته كرد . من و على را در دسته بهتر قرار داد و اين ، همان سخن خداى عز و جل است كه مى فرمايد : «و اصحاب راست ! و كدام اند اصحاب راست؟» . سپس هر دسته را تيره تيره كرد و ما را در بهترين تيره قرار داد و اين ، همان سخن خداى عز و جل است كه مى فرمايد : «و شما را شاخه ها و تيره هاى گوناگون قرار داديم تا يكديگر را بشناسيد . بى گمان ، گرامى ترين شما نزد خدا ، پروامندترين شماست» . سپس تيره ها را به خانواده هاى متعدّد ، تقسيم كرد و ما را در بهترين خانواده قرار داد و اين ، همان سخن خداى سبحان است : «به تحقيق خداوند ، اراده كرده است تا از شما اهل بيت ، آلودگى را بزُدايد و شما را كاملاً پاك گرداند» . سپس خداى متعال ، مرا از ميان خانواده ام برگزيد و على و حسن و حسين و تو [اى فاطمه] را برگزيد . من ، سَرور فرزندان آدم هستم و على ، سَرور عرب است و تو ، سَرور زنان هستى و حسن و حسين ، سَروران جوانان بهشتى اند و مهدى ، از نسل شماست [/توست ]كه خداوند عز و جل زمين را با او از عدلْ آكنده مى كند ، همان گونه كه پيش از آن ، از ستم، پُر شده است .

[١] در العدد القويّة ، اين افزوده آمده است : «و هر كس را كه آن دو را دوست دارد ، دوست بدار» .[٢] در نقل ديگر تاريخ دمشق ، عبارت «از اوّل تا آخر» نيست .