٥٥٨.كمال الدين ـ به سند معتبر ، از ابو بصير ، از امام صادق ، از: خداوند عز و جل از ميان روزها ، جمعه را و از ميان ماه ها ، ماه رمضان را و از ميان شب ها ، شب قدر را و از ميان همه پيامبران ، مرا برگزيد و از [خويشان ]من ، على را برگزيد و او را بر همه اوصيا ، برترى بخشيد و از [فرزندان] على ، حسن و حسين را برگزيد و اوصيا را از فرزندان حسين برگزيد تا تحريف غاليان را از قرآن و بدعت هاى باطل انديشان و تأويل هاى نادرست گم راهان را دور كنند . نهمين آنان ، قائم ايشان است و او ظاهر و باطن آنان است .

٥٥٩.كمال الدين ـ به نقل از سلمان فارسى ـ: من در بيمارىِ منجر به وفات پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، پيش روى پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بودم كه فاطمه عليهاالسلام وارد شد و هنگامى كه ضعف پدرش را ديد ، آن قدر گريست كه اشك هايش بر گونه هايش جارى شد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به او فرمود : «اى فاطمه ! چه چيز ، تو را گريانده است؟» . گفت : اى پيامبر خدا ! از تباه شدن خود و فرزندانم پس از تو ، بيم دارم . دو چشم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پُر از اشك شد و سپس فرمود : «اى فاطمه ! آيا ندانستى كه ما خانواده اى هستيم كه خداى عز و جل آخرت را به جاى دنيا براى ما برگزيد؟! و اين كه او فنا (مرگ) را بر همه آفريدگانش لازم كرده است؟! و اين كه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به زمين ، نگاهى انداخت و مرا از ميان خلقش برگزيد و مرا پيامبر قرارداد و سپس ، دوباره به زمين نگريست و همسرت را برگزيد و به من وحى كرد كه تو را به همسرىِ او در آورم و او را دوست و وزير خود بر گيرم و جانشينم در ميان امّتم سازم، و پدرت بهترينِ پيامبران و فرستادگان است و همسرت ، بهترينِ اوصياست و تو نخستين كسى از اهلم هستى كه به من ملحق مى شوى. و سپس براى بار سوم به زمين نگريست و تو و دو فرزندت را برگزيد. و تو ، سَرور زنان بهشتى هستى و پسرانت حسن و حسين ، دو سَرور جوانان بهشتى اند و پسران همسرت ، اوصياى من تا روز قيامت اند و همه آنان ، راه نما و ره يافته اند ، و نخستين وصى ، از اوصياى پس از من ، على است و سپس حسن و سپس حسين و آن گاه ، نُه تن از فرزندان حسين كه همگى هم رتبه من در بهشت اند ؛ و البته رتبه اى نزديك تر از رتبه من و رتبه پدرم ابراهيم ، به خدا نيست؟! آيا نمى دانى ـ اى دختر عزيزم ـ كه گراميداشت خدا در حقّ تو ، اين است كه تو را به همسرى بهترينِ امّت من و بهترينِ خاندانم در آورد ؛ كسى كه اسلامش از همه پيش تر و بردبارى اش از همه بيشتر و دانشش از همه افزون تر است؟!» . فاطمه عليهاالسلام خوش حال شد و به آنچه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله برايش گفته بود ، شاد گشت . سپس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «اى دختر عزيزم ! همسرت ، فضيلت ها دارد : ايمان آوردنش به خدا و پيامبرش پيش از هر كس ديگر ، كه هيچ يك از افراد امّتم بر او در اين كار ، پيشى نگرفت ؛ و آگاهى اش از كتاب خداى عز و جل و سنّت من ، كه هيچ يك از افراد امّتم بجز على ، همه دانش مرا ندارد ، و خداوند عز و جل ، دانشى به من آموخت كه كسى جز من ، آن را نمى داند و فرشتگان و فرستادگانش را دانشى آموخت و من به همه آنچه به فرشتگان و فرستادگانش آموخت ، آگاهم و خدا به من فرمان داد كه آن را به او (على) بياموزم و من چنين كردم ، و هيچ يك از افراد امّتم جز على ، همه علم و فهم و حكمت مرا در اختيار ندارد و تو ـ اى دختر عزيزم ـ همسر اويى و پسرانش ، دو نواده من هستند : حسن و حسين و آن دو ، دو سِبط امّت من (دو سُلاله نبوّت در امّت من) نيز هستند ؛ و فضيلت ديگرش فرمان دادن او به نيكى و بازداشتنش از زشتى است ، كه خداى عز و جل ، به او حكمت و سخن آخر [در هر مسئله] را عطا كرده است . دختر عزيزم ! ما خاندانى هستيم كه خداى عز و جل ، شش چيز به ما داده كه نه به كسى از پيشينيان و نه به فردى از پسينيان ، عطا نكرده است : پيامبر ما ، سَرور پيامبران و فرستادگان الهى است و او پدر توست ، و وصىّ ما ، سَرور اوصياست و او همسر توست ، و شهيد ما ، سالار شهيدان است و او حمزة بن عبد المطّلب ، عموى پدر توست» . فاطمه عليهاالسلام گفت : اى پيامبر خدا! او سالار شهيدانى است كه همراهش به شهادت رسيدند ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «نه ؛ بلكه سَرور شهيدان از آغاز تا انجام است ، بجز پيامبران و وصيّان . جعفر بن ابى طالب ، با دو بال ، در بهشت با فرشتگان به هر سو پر مى كشد ، و پسرانت ، حسن و حسين ، دو سِبط امّتم و دو سَرور جوانان بهشتى هستند . سوگند به كسى كه جانم به دست اوست ، مهدىِ اين امّت ، از ماست ؛ همان كسى كه زمين را از دادگرى و عدالت آكنده مى كند ، همان گونه كه از بيداد و ستم ، پُر شده است!» . فاطمه عليهاالسلام پرسيد : و كدام يك از اينان كه نام بردى ، برترند ؟ فرمود : «على ، پس از من ، افضل امّتم است و حمزه و جعفر ، پس از على و تو و دو پسر و دو نوه ام ، حسن و حسين ، و نيز پس از اوصياى از نسل اين پسرم ـ و به حسين عليه السلام اشاره كرد [و افزود :] ـ كه مهدى از آنان است ، افضل خاندانم هستند . ما خاندانى هستيم كه خداوند ، آخرت را برايمان به جاى دنيا برگزيد» . سپس پيامبر صلى الله عليه و آله به او (فاطمه عليهاالسلام) و همسر و دو پسرش نگريست و فرمود : «اى سلمان ! خدا را گواه مى گيرم كه من با هر كس كه با آنان مسالمت ورزد ، مسالمت مى ورزم و با هر كس كه با آنان بستيزد ، مى ستيزم . آگاه باش كه آنان در بهشت ، همراه من خواهند بود» .