دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٧
٣٥٢.كمال الدين ـ به سندش ، از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: حسن و حسين ، امامان امّت من پس از پدرشان هستند .
٣٥٣.دعائم الإسلام ـ به نقل از امام صادق عليه السلام ، از پيامبر خدا: حسن و حسين ، دو امام حق اند ، ايستاده باشند يا نشسته ، و پدرشان ، از آن دو ، نيكوتر است .
٣٥٤.معانى الأخبار ـ به نقل از اَنَس بن مالك ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، نماز صبح را خواند و هنگامى كه از نمازش فارغ شد ، با روى گرامى اش نزد خداى عز و جل ، به سوى ما رو كرد و فرمود : «اى مردم! هر كس خورشيد را نيافت ، به ماه بچسبد و هر كس ماه را نيافت ، به ستاره زُهره [١] بچسبد و هر كس زُهره را نيافت ، به دو ستاره قطبى بچسبد» . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله سپس فرمود : «من ، خورشيدم و على عليه السلام ، ماه است و فاطمه عليهاالسلام ، ستاره زُهره است و حسن و حسين ، دو ستاره قطبى اند . [آنها و ]كتاب خدا ، از هم گسسته نمى شوند تا در حوض [كوثر] بر من در آيند» .
٣٥٥.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از محمّد بن صدقه عنبرى ، از امام كاظم ،: پيامبر صلى الله عليه و آله روزى با ما نماز صبح را خواند و پس از فراغت ، به سوى ما رو كرد و با ما سخن گفت و فرمود : «اى مردم! هر كس خورشيد را نيافت ، به ماه بچسبد و هر كس ماه را نيافت ، به دو ستاره قطبى بچسبد» . من و ابو ايّوب انصارى برخاستيم و اَنَس بن مالك نيز با ما بود . گفتيم : اى پيامبر خدا! خورشيد كيست؟ فرمود : «من» و سپس براى ما مَثَلى زد و فرمود : «خداى متعال ، ما را آفريد و به شكل ستاره هاى آسمان ، قرار داد . هر گاه ستاره اى ناپديد شود ، ستاره اى ديگر پديدار مى شود . من ، خورشيد هستم . چون مرا بُردند ، به ماه بچسبيد» . گفتيم : ماه كيست؟ فرمود : «برادرم ، وصيّم ، وزيرم (دستْ يارم) ، پرداخت كننده بدهى ام ، پدر فرزندانم ، جانشينم در خاندانم ، على بن ابى طالب» . گفتيم : دو ستاره قطبى كيستند؟ فرمود : «حسن و حسين» . سپس مدّتى درنگ كرد و فرمود : «فاطمه ، ستاره زُهره است . خاندانم ، [يعنى ]اهل بيتم ، با قرآن هستند و قرآن ، با آنان است و از هم نمى گسلند تا در كنار حوض [كوثر] بر من در آيند» .
[١] زُهره يا همان ناهيد ، يكى از سيّاره هاى منظومه شمسى است و بعد از ماه و خورشيد ، درخشان ترين سيّاره است .