٤٧٣.مطالب السَّؤول ـ در يادكرد شجاعت امام حسين عليه السلام در روز عا: هماره مى جنگيد . . . مانند شير شَرزه ، يورش مى برد و با شمشيرش ، دشمن را به خاك مى افكند و اين ، گواه صادق شجاعت و بزرگى جان اوست و نيازى به افزودن گواه ديگر نيست .

٤٧٤.مطالب السَّؤول : حسين عليه السلام ، چنان ثابت قدم بود كه [هرگز] سنگ شجاعتش سبُك نيامد و شهامت تصميمش كاستى نگرفت. پايدارى اش در معركه ، از استوارى كوه ها بيشتر بود و [هرگز] از وحشت جنگ و پيكار جنگجويان، دل نگران نشد، كه گروهش ، جمعى انبوه از لشكريان ابن زياد را كُشتند و با جوانْ مردى و غيرت هاشمى خود ، [جامه ]خوارى و زخم بر تن آنان پوشاندند .

٤٧٥.الصواعق المُحْرِقة : هنگامى كه ياران حسين عليه السلام شهيد شدند و ايشان تنها ماند ، يك تنه بر آنان يورش بُرد و شجاعان بسيارى را از ايشان كُشت .

ر . ك : ص ٣٢٣ (بخش چهارم : امام عليه السلام پس از پيامبر صلى الله عليه و آله ، تا شهادت پدر) و ص ٣٧٣ (فصل چهارم : امام عليه السلام در روزگار خلافت پدر) . ج ٣ ص ٧ (بخش پنجم / فصل دوم : موضع امام عليه السلام در رويارويى با معاويه) و ص ٧٧ (فصل سوم : جانشين كردن يزيد) و ص ٣٢١ (بخش هفتم : خروج امام حسين عليه السلام از مدينه تا ورود به كربلا) .