دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٣
٤٥٩.المناقب ، ابن شهرآشوب ـ از امام حسين عليه السلام ، هنگامى كه به ايشان گ: مرگ باعزّت ، بهتر از زندگى در ذلّت است .
٤ / ٢
خوش خويى
٤٦٠.نظم دُرَر السمطين ـ از امام زين العابدين عليه السلام ـ: شنيدم [پدرم ]حسين عليه السلام مى فرمايد : «اگر مردى در اين گوشم ـ و به گوش راستش اشاره كرد ـ به من دشنام دهد و در گوش ديگرم ، پوزش خواهى كند ، آن را از او مى پذيرم ؛ زيرا امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام برايم گفت كه از جدّم پيامبر خدا صلى الله عليه و آله چنين شنيده است : آن كس كه عذر را از مُحِق يا غير مُحِق نپذيرد ، بر حوض [كوثر] ، وارد نمى شود » .
٤٦١.كشف الغمّة : غلامى از غلامان امام حسين عليه السلام خطايى سزاوار مجازات ، انجام داده بود . امام عليه السلام فرمان داد او را تنبيه كنند . او گفت : مولاى من! «و فرو خورندگانِ خشم» . فرمود : «رهايش كنيد» . غلام گفت : مولاى من! «و در گذرندگان از مردم» . فرمود : «از تو در گذشتم» . گفت : مولاى من! «و خداوند ، نيكوكاران را دوست مى دارد» . فرمود: «تو در راه خدا، آزادى و دو برابر آنچه [هميشه] به تو مى دادم، به تو مى دهم».