دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٧ - ز دورى از خداوند

ز دورى از خداوند

١٢٦٠. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: گرسنگى، نور حكمت است و سيرى، [مايه‌] دورى از خداوند.

١٢٦١. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: در پيشگاه خداوند، هيچ چيزْ منفورتر از شكمى كه پُر باشد، نيست.

١٢٦٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: منفورترينِ شما در پيشگاه خداوند متعال، هر پُرخواب پرخور پُرنوش است.

١٢٦٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خداوند عز و جل آن را كه فراتر از سيرى مى‌خورد، آن را كه طاعت پروردگار خويش وا مى‌گذارد، آن را كه سنّت پيامبر صلى الله عليه و آله وا مى‌نهد، آن را كه به پيمان خويش پشتِ پا مى‌زند، آن را كه خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله را دشمن مى‌دارد و آن را كه همسايگان خويش مى‌آزارد، دشمن مى‌دارد.

١٢٦٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: [يك بار،] جبرئيل، در ساعت و روزى كه پيش‌تر در آن نمى‌آمد، نزد من آمد.

به او گفتم: اى جبرئيل! در ساعت و روزى نزد من آمده‌اى كه پيش‌تر نمى‌آمدى! مرا ترساندى!

گفت: «اى محمّد! در حالى كه خداوند، همه گناهان پيشين و پسين تو را آمرزيده است، چه چيزى تو را مى‌ترساند؟». آن‌گاه گفت: «پروردگارت تو را به چه چيز برانگيخته است؟». باز گفت: «پروردگارت تو را از پرستش بُتان، نوشيدن مى، ناسزاگويى، درگيرى با مردمان، و از چيزى ديگر كه به دنيا و آخرت مربوط شود، باز مى‌دارد. پروردگارت به تو مى‌گويد:" اى محمّد! هيچ چيز را به اندازه شكم پُر، منفور نداشته‌ام"».