دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٩ - ١٥/ ٥ خوردن پنير در صبحگاهان و شامگاهان

١٥/ ٤ زيان‌هاى پنير

١٦٤٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: ده چيز، فراموشى مى‌آورد: خوردن پنير ....[١]

١٦٤٥. امام صادق عليه السلام: اگر كه پنير براى هر چيزى زيانبار است و هيچ سودى ندارد، شِكر براى هر چيزى سودمند است و براى هيچ چيز، زيانى ندارد.

١٦٤٦. الكافى: روايت شده كه زيانبارىِ پنير، در پوست آن‌[٢] است.

١٥/ ٥ خوردنِ پنير در صبحگاهان و شامگاهان‌

١٦٤٧. الكافى‌ به نقل از محمّد بن فضل نيشابورى، از يكى از مردانش: مردى درباره پنير از امام صادق عليه السلام پرسيد.

فرمود: «دردى است. درمانى هم در آن نيست».

چون شامگاهان فرا رسيد، همان مرد بر امام صادق عليه السلام وارد شد و نگاه خود را به پنيرى كه بر سفره بود، افكند و پرسيد: قربانت شوم! صبحگاهان، از تو درباره پنير پرسيدم و به من گفتى: آن، دردى است و درمانى در آن نيست؛ امّا اكنون، آن را بر سفره مى‌بينم!؟

فرمود: «پنير، صبحگاهان، زيانبارْ و شامگاهان، سودمند است و آب كمر را افزون مى‌سازد».

[١] براى ديدن متن كامل اين حديث، ر. ك: ج ١، ص ٢٥٥ ح ٣٨٣.

[٢] شايد مقصود از پوست پنير، لايه‌اى باشد كه به هنگام خشك شدن، روى آن قرار مى‌گيرد؛ چرا كه در زبان عربى، واژه« قِشر»، به معناى پوسته هر چيز است، خواه در خلقت اوّليه آن باشد و خواه به پديد آمدن بعد( الوافى: ج ١٩ ص ٣٥٦).

در حاشيه نسخه چاپى منبع، آمده است: همان گونه كه فرموده‌اند، مقصود از پوست پنير، همان قسمتى است كه با دست، تماس مى‌گيرد. اين احتمال هم وجود دارد كه مقصود از آن، پوسته پنيرمايه باشد( حاشيه منبع).