دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٥٩ - فصل سيزدهم انجير
فصل سيزدهم: انجير
١٦٢٣. مكارم الأخلاق به نقل از ابو ذر: سينىاى از انجير به پيامبر صلى الله عليه و آله هديه شد. به اصحابش فرمود: «بخوريد؛ چراكه اگر بنا بود بگويم ميوهاى از بهشت است، همين ميوه را مىگفتم؛ زيرا ميوهاى است بدون هسته. آن را بخوريد؛ زيرا بواسير را ريشهكن مىسازد و براى نقرس[١] سودمند است».
١٦٢٤. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: انجير، تازه و خشك، بخوريد؛ چرا كه بر قدرت همبسترى مىافزايد، بواسير را ريشهكن مىكند، و براى درمان نقرس و سردىِ مزاج، سودمند است.
١٦٢٥. امام على عليه السلام: خوردن انجير، انسدادها را نرم مىكند و براى بادهاى قولنج، سودمند است. در روز، از آن فراوان بخوريد و آن را در شب هم بخوريد؛ امّا فراوان، نه.
١٦٢٦. امام رضا عليه السلام: انجير، بوى بد دهان را مىبرد، استخوانها را استحكام مىبخشد، درد را مىبرد و با وجود آن، ديگر به دارويى نياز نيست.
[١] نقرس، ورمى است همراه با درد كه در مفاصل پايين پا و انگشتان، بروز مىكند( مجمع البحرين: ج ٣ ص ١٨٢٣).