دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٩ - ٩/ ٥ سه وعده در دو روز

١٤٨١. امام رضا عليه السلام: در بدن، رگى است كه آن را «عَشاء (شام)» گويند. اگر شخصْ شام خوردن را وا گذارد، آن رگ تا صبح، او را نفرين مى‌كند و مى‌گويد: «خدا تو را گرسنه بدارد، چنان كه مرا گرسنه بداشتى، و تشنه بدارد، چنان كه تشنه‌ام داشتى»[١]. پس مباد كسى از شما خوردن شام را وا گذارد، هر چند به يك لقمه نان يا جرعه‌اى آب باشد.

٩/ ٤ يك وعده در روز

١٤٨٢. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس كه در روز، يك بار غذا مى‌خورد، گرسنه نمى‌مانَد؛ هر كه دو بار مى‌خورد، پرستشگر نيست؛ و هر كه سه بار مى‌خورد، او را با چارپايان ببنديد.

١٤٨٣. شُعب الإيمان‌ به نقل از عايشه: پيامبر خدا مرا ديد كه روزى دو بار غذا مى‌خورم. فرمود: «اى عايشه! همه دنيا را شكم خويش گرفته‌اى! بيشتر از يك بار خوردن در هر روز، اسراف است و خداوند، اسراف‌كنندگان را دوست ندارد».

٩/ ٥ سه وعده در دو روز

١٤٨٤. امام رضا عليه السلام: مقدار بايسته در خوراك، آن است كه چون هشت ساعت از روز مى‌گذرد، يك بار غذا بخورى، يا در دو روز، سه وعده غذا ميل كنى [، بدين ترتيب كه‌]: در پگاه نخستينْ روز، ناشتايى بخورى، سپس در همان‌

روز، شام بخورى و سپس چون ديگر روز فرا رسيد، پس از گذشت هشت ساعت از آغاز روز، يك وعده ديگر بخورى و در آن روز، تو را به شام، نيازى نيست‌[٢] اين غذا، بايد به اندازه باشد و نه بر آن، افزوده و نه از آن، كاسته شود.

[١] علّامه مجلسى مى‌گويد: اين دعا، يك مَثَل است براى بيان زيان ديدن آن رگ و در نتيجه رسيدن زيان‌ديدگىِ آن به بدن، گويا كه آن رگ، دعا مى‌كند و دعايش هم برآورده مى‌شود( بحار الأنوار: ج ٦٦ ص ٣٤٧).

[٢] در برخى از نسخه‌هاى طبّ الإمام الرضا عليه السلام و در بحار الأنوار، در اين قسمت، چنين افزوده‌اى هست:« جدّ من محمّد صلى الله عليه و آله، على عليه السلام را چنين فرمود كه:[ از هر دو روز،] در يك روزش، يك وعده و در روز ديگرش، دو وعده باشد».