دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥ - د رسيدن به علم و حكمت

ج تقرّب به درگاه خداوند

١٢٠٤. امام على عليه السلام‌ در حديث معراج: پيامبر صلى الله عليه و آله در شب معراج، از پروردگار خود خواست و چنين گفت: پروردگارا! مرا به كارى راه نماى كه با آن به تو نزديك شوم.

فرمود: «شبت را روز، و روزت را شب بدار».

پرسيد: پروردگارا! چگونه چنين توان كرد؟

فرمود: «خواب خويش را نماز، و خوراك خود را گرسنگى قرار بده.

اى احمد! به عزّت و جلالم سوگند، هيچ بنده‌اى برايم چهار چيز را تضمين نمى‌كند، مگر اين كه او را به بهشت در مى‌آورم: زبان فرو بندد و آن را جز بدانچه به وى مربوط است، نگشايد؛ دل خويش را از وسواس حفظ كند؛ آگاهى من از او و اين را كه او در زير نگاه من است، پاس بدارد؛ و نور ديده‌اش، در گرسنگى باشد.

اى احمد! كاش، شيرينىِ: گرسنگى، سكوت، خلوت و آنچه را از آن به ارث برده‌اند، چشيده بودى!».

پرسيد: پروردگارا! ارث گرسنگى چيست؟

فرمود: «حكمت، حفظ دل، تقرب به خداوند، اندوه دائم، كم‌هزينگى براى مردم، حقگويى، و اهمّيت ندادن به اين كه در گشايش و آسانى مى‌زيد يا در سختى و دشوارى.

اى احمد! آيا مى‌دانى با كدام حالت و وقت، بنده به من تقرّب مى‌جويد؟».

گفت: نه، اى پروردگار!

فرمود: «آن هنگام كه گرسنه يا در حالت سجده باشد».

د [رسيدن به‌] علم و حكمت‌

١٢٠٥. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: دل، به هنگام تهى بودنِ درون، بار حكمت، بر مى‌گيرد.