دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠٧ - رهنمودهاى اسلام درباره خوردن
رهنمودهاى اسلام درباره خوردن
رعايت دستورهاى بهداشتى در خوردن و آشاميدن، يكى از مهمترين عوامل سلامت، شادابى و طول عمر است. اگر مردم بدانند كه چه بايد بخورند، چه اندازه بخورند و چگونه بخورند و نيز دانسته خود را به كار ببندند، بىترديد، بيشتر بيمارىها از جامعه بشرى رخت برخواهد بست و انسانها لذّت و طراوت زندگى را خواهند چشيد.
نخستين نكته براى رعايت دستورهاى بهداشتى درباره خوردن، توجّه به اين حقيقت است كه در نظام آفرينش، «خوردن»، ابزارى براى زندگى است، نه آنكه زندگى، ابزارى براى خوردن؛ چنان كه در حكمتى منسوب به امام على عليه السلام آمده است:
لا تَطلُبِ الحَياةَ لِتَأكُلَ، بَلِ اطلُبِ الأَكلَ لِتَحيا؛
زندگى را براى خوردن مخواه؛ بلكه خوردن را براى زندگى بخواه.
بسيارى از مردم اگر نگوييم بيشتر آنان سلامت، شادابى و زندگى خود را فداى شكم خود مىكنند. از اين رو، هيچگاه به فكر اين نيستند كه چه بخورند، چگونه بخورند و چه اندازه بخورند. پس، هر چه را مزه بهترى دارد، به هر اندازه كه ميل دارند و به هر شكلى كه پيش بيايد، مصرف مىكنند و بدينسان، گرفتار انواع بيمارىها مىشوند، چنان كه امام على عليه السلام مىفرمايد:
مَن غَرَسَ فى نَفسِهِ مَحَبَّةَ أَنواعِ الطَّعامِ، اجتَنى ثِمارَ فُنونِ الأَسقامِ؛
هر كس در دل خود، درخت علاقه به انواع غذاها را بكارد، ميوه گونههاى ناتندرستى را مىچيند.