دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦١ - ٩/ ٣ تأكيد بر خوردن شام و نهى از وا گذاردن آن

١٤٥٩. امام على عليه السلام: هر كه جاودانگى مى‌خواهد و البتّه [براى غير خدا] جاودانگى‌اى نيست بايد چاشت را زود بخورد، شام را ديرتر بخورد،[١] كمتر با زنان بياميزد و رداى سبُك برگيرد.

١٤٦٠. امام صادق عليه السلام: چون نماز صبح را خواندى، پاره نانى بخور تا با آن: دهان خويش را خوش‌بو سازى، حرارت خود را فرو بنشانى، دندان‌هايت را استوار سازى، لثه‌ات را استحكام بخشى، روزىِ خويش را به چنگ آورى و خوى خود را نكو سازى.

١٤٦١. امام صادق عليه السلام: مؤمن را بايسته است كه تا غذا نخورده، از خانه بيرون نرود؛ چرا كه اين كار به او استوارىِ بيشتر مى‌دهد.

١٤٦٢. ربيع الأبرار: وا گذاردن ناشتايى، مايه بيمارى است.

٩/ ٣ تأكيد بر خوردن شام و نهى از وا گذاردن آن‌

١٤٦٣. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: خوردن شام را وا مگذاريد، هر چند به مشتى خرما باشد؛ زيرا وا گذاشتن آن، انسان را پير مى‌كند.

[١] همان طور كه از روايت ١٤٦٨ استفاده مى‌شود، مقصود از« ديرتر خوردن»،« خوردن پس از تاريك شدن شب» است.