دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٩ - فصل دوم آلو

فصل دوّم: آلو

١٤٩٧. طبّ الأئمّة عليهم السلام‌ به نقل از جابر بن يزيد جعفى: مردى نزد امام باقر عليه السلام، از تلخه‌اى كه در درون او به جوشش آمده بود تا جايى كه نزديك بود ديوانه شود اظهار ناراحتى كرد.

امام عليه السلام به او فرمود: «آن را با آلو فرو بنشان».

١٤٩٨. امام صادق عليه السلام: آلو در حالت ناشتا تلخه را فرو مى‌نشاند، هر چند كه بادها را نيز تحريك مى‌كند.

١٤٩٩. طبّ الأئمّة عليهم السلام‌ به نقل از ازرق بن سليمان: از امام صادق عليه السلام درباره آلو پرسيدم. فرمود: «براى تلخه مفيد است و مفاصل را نيز نرم مى‌كند؛ امّا از آن، زياد مخور كه سرانجام، در مفصل‌هايت، بادهايى بر جاى مى‌نهد».

١٥٠٠. الكافى‌ به نقل از زياد قندى: بر امام كاظم عليه السلام درآمدم، در حالى كه نزد ايشان ظرف آبى قرار داشت و چند آلوى سياه كه همان زمان، هنگام چيدنش بود در آن ديده مى‌شد.

فرمود: «حرارت، در من بالا گرفته و آلوى تازه حرارت را خاموش مى‌كند و صفرا را فرو مى‌نشاند. خشكِ آن نيز خون را آرام مى‌كند

و دردهاى بى‌درمان را از تن بيرون مى‌كشد».[١]

[١] در مكارم الأخلاق به همين مضمون و با اين تفاوت كه در آن، عبارت« بر امام رضا عليه السلام درآمدم...» آمده است.