دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٥ - ٤٠/ ٢ خواص عسل

١٨٨٤. امام كاظم عليه السلام: هر كس آب كمرش بر وى ديگرگون شود، شير تازه همراه با عسل برايش سودمند است.

١٨٨٥. الكافى‌ به نقل از حمزة بن طيّار، از امام كاظم عليه السلام: «مردم به هيچ چيزى بهتر از مَكشِ خون يا مُزعه عسل، درمان نكرده‌اند».

گفتم: فدايت شوم! مُزعه عسل چيست؟

فرمود: «يك انگشت ليسيدن از آن».

١٨٨٦. الفقه المنسوب للإمام الرضا عليه السلام: امام رضا عليه السلام فرمود: «در عسل، درمان هر دردى است. هر كس ناشتا يك انگشت از آن را بليسد، اين عسل، بلغم [وى‌] را پايان مى‌دهد، صفرا را فرو مى‌نشانَد، تلخه سياه (زرداب) را مانع مى‌شود، ذهن را صفا مى‌بخشد و اگر كه همراه با كُنْدُر خورده شود، حافظه را نكو مى‌سازد».

١٨٨٧. امام رضا عليه السلام: هر كه مى‌خواهد در همه زمستان از سرماخوردگى دور بماند، هر روز، سه لقمه شهد بخورد.

١٨٨٨. امام هادى عليه السلام‌ هنگامى كه درباره تبِ پيوسته يك روز در ميان از ايشان پرسيدند: قدرى عسل و شونيز (سياه‌دانه)، برداشته و سه ليسه انگشت از آن خورده شود. در اين صورت، تب، ريشه‌كن خواهد شد، و اين هر دو، مبارك هستند. خداوند متعال، درباره عسل فرموده است: (از درونِ [شكم‌] آن (زنبور)، شهدى كه به رنگ‌هاى گوناگون است، بيرون مى‌آيد. در آن، براى مردم، درمانى است).