دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨٣ - ج سويق برنج
ب سَويق عدس
١٨٣٧. الكافى به نقل از محمّد بن موسى، در حديثى كه سَند آن را به امام صادق عليه السلام رسانده است: امام صادق عليه السلام فرمود: «سويق عدس، تشنگى را از ميان مىبرد، معده را تقويت مىكند، درمان هفتاد درد در آن است، صفرا را خاموش مىكند و درون را سردى مىبخشد».
ايشان، چون سفر مىكرد، از اين سويق، جدايى نداشت و چون در كسى از خدمتگزارانش خون به جوش مىآمد، به وى مىفرمود: «از سويق عدس بخور؛ چرا كه جوشآمدگىِ خون را فرو مىنشاند و حرارت را خاموش مىكند».
ر. ك: ج ١، ص ٥٩٥ (آنچه براى درمان بند نيامدن خون عادت، سودمند است).
ج سَويق برنج
١٨٣٨. السرائر: روايت شده كه يكى از اصحاب امام صادق عليه السلام، از شكمرَوىاش نزد ايشان اظهار ناراحتى كرد. امام عليه السلام به او فرمود كه قدرى سويق برنج برگيرد و بياشامد.
او اين كار را انجام داد و بهبود يافت.
١٨٣٩. دعائم الإسلام: درباره امام صادق عليه السلام نقل شده كه يكى از يارانش از شكم رَوِش (بيرونرَوى)، نزد ايشان اظهار ناراحتى كرد. امام عليه السلام به او فرمود كه سويقى از برنج فراهم كند و بخورد.
او اين كار را كرد و شكمش بست.
همچنين فرمود: «من، دو سال يا بيشتر بيمار شدم. پس خداوند، استفاده از برنج را به من الهام كرد. گفتم تا آن را آوردند، شستند، خشك كردند، سپس روى آتش گرفتند و آنگاه آرد كردند. قدرى از آن را سويق و قدرى را شوربا كردم و از آن، بهره جستم و بهبود يافتم».
ر. ك: ج ١، ص ٤٣٥ (آنچه براى برخى دردهاى شكم، سودمند است/ آرد برنج).